Λίγες ταινίες για να γελάσουμε... μα ελάτε τώρα μην ντρέπεστε:) (Μέρος 1 από 2)

Εν αναμονή του επόμενου κειμένου για το μπλογκολεωφορείο που ήδη έχω ξεκινήσει να γράφω και με αφορμή ένα ποστ της Δανάης για μια πρόσφατη κωμωδία είπα να σας προτείνω μερικές ταινίες του είδους που ποικίλουν στο χιούμορ τους. Αντί να αναφερθω σε ταινίες που ξέρουμε λίγο-πολύ όλοι, θα γράψω για ταινίες που μου αρέσουν προσωπικά και ταιριάζουν στη δική μου αίσθηση του χιούμορ. Στην πλειοψηφία τους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές οπότε θα έχουν αν μη τι άλλο τη φρεσκάδα του καινούριου για αρκετούς από εσάς. Άλλες είναι διαθέσιμες σε DVD(και σε μορφή torrent) και άλλες μόνο σε μορφή torrent.... Λοιπόν ξεκινάμε...

GRANDMA'S BOY

Η υπόθεση : Ένας δοκιμαστής videogames(σ.σ. αυτοί είναι οι άνθρωποι που τεστάρουν ένα videogame για πιθανά προβλήματα πριν αυτό κυκλοφορήσει στην αγορά) εκδιώκεται από το σπίτι του. Λόγω συνθηκών (σ.σ. κοινώς τρελές αφραγκιές χα,χα,χα) αναγκάζεται να μείνει με τη γιαγιά του και τις δύο συγκατοίκους της. Και εκεί αρχίζει το δράμα του και το γέλιο μας...:)

Στυλ: OK είναι αμερικανιά, αλλά ωραία αμερικανιά! Έξυπνο χιούμορ, θεότρελοι χαρακτήρες και στιγμές που απλά αφήνεσαι στην παράνοια της κατάστασης.Μια ταινία από αυτές που δεν τις συναντάς εύκολα εκτός Αμερικής γιατί είναι ταινίες με σχετικά άγνωστους πρωταγωνιστές για τον υπόλοιπο κόσμο και το μπάτζετ παραγωγής τους είναι το μίνιμουμ δυνατό. Ας είναι καλά ένας "ψαγμένος" ξαδερφός μου που την ξετρύπωσε από τον σωρό ...

Aντίδραση Πίκου: Υπήρχαν στιγμές που έκλαιγα από τα γέλια και στιγμές που θυμήθηκα πως νιώθει ένα μωρό στα "κάτω διαμερίσματα"... Ναι, γέλασα ΤΟΣΟ πολύ:)

Διαθεσιμότητα: Εμπρός λοιπόν καλό μου utorrent!

SΗΑUN OF THE DEAD (To ξύσιμο των νεκρών)

Aφού γελάσατε με τον άπαιχτο ελληνικό τίτλο της παρενθέσεως (σ.σ. άκου "ξύσιμο των νεκρών" χα,χα,χα) προχωράμε στο παρασύνθημα...

Η υπόθεση: O Shaun είναι ένας φτωχος πλην τίμιος πωλητής ηλεκτρονικών συσκευών. Έχει την κοπέλα του τη Λιζ, τον κολλητό του τον Εντ και ζει μέσα σε μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει. Ένα πραγματικό "ζόμπι" της βρετανικής καθημερινότητας. Πάνω που η Λιζ κουράζεται από τη νωθρότητα του Shaun η πόλη γεμίζει με πραγματικά ζόμπι και ο Shaun παίρνει την κατάσταση στα χέρια του με το δικό του "μοναδικό" τρόπο:)

Στυλ: Πριν από κάποια χρόνια υπήρχε μια χαρούμενη παρέα που απαρτιζόταν -μεταξύ άλλων- από τους Edgar Wright(σκηνοθέτης), Simon Pegg και Nick Frost(ηθοποιοί). Η παρέα αυτή για δύο τηλεοπτικές σεζόν δημιούργησε τη κωμική σειρά SPACED την οποία προσωπικά θεωρώ μια από τις αστειότερες τηλεοπτικές σειρές που έχω παρακολουθήσει και σίγουρα με διαφορά την πιο πρωτότυπη. Οι ίδιοι άνθρωποι στη συνέχεια πέρασαν στο χώρο του κινηματογράφου με τις ταινίες Shaun of the Dead και -πρόσφατα- Hot Fuzz. To χιούμορ τους βασίζεται πολύ σε αδιάκοπες "έξυπνες" αναφορές στην ποπ κουλτούρα τόσο της Βρετανίας όσο και της Αμερικής προσαρμοσμένες πάνω σε συμπαθείς ανθρώπινους χαρακτήρες.

Εσύ τι λες ωρέ Πίκο...: Δηλώνω αθεράπευτος φαν! Από τις αγαπημένες μου ταινίες του είδους. Από την άλλη πλευρά είμαι πολύ εξοικειωμένος με το χιούμορ των συγκεκριμένων ανθρώπων οπότε δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός.

Διαθεσιμότητα: To DVD player σας να είναι καλά!

STRANGER THAN FICTION (Πιο παράξενο κι από παράξενο)

Υπόθεση: Ένας άνθρωπος έχει μια συνεχή και μονότονη ρουτίνα στη ζωή του, του τύπου "σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι". Μια μέρα αρχίζει να ακούει μια φωνή στο μυαλό του που περιγράφει κάθε του κίνηση και δεν την ακούει κανείς άλλος! Έχει αρχίσει να τρελαίνεται ή του συμβαίνει κάτι ακόμα πιο σουρεαλιστικό?

Στυλ : Πρόκειται για μια ταινία βασισμένη σε μια ιδέα πάρα πολύ πρωτότυπη, η οποία μου κέντρισε φοβερά το ενδιαφέρον όταν έμαθα περι τίνος πρόκειται (σ.σ. εσκεμμένα δεν παρέθεσα περισσότερες λεπτομέρειες για την υπόθεση...). Επί της ουσίας πρόκειται περισσότερο για μια ιδιότυπη κομεντί χτισμένη πάνω σε μία φοβερή σεναριακή έμπνευση παρά για μία κωμωδία που σου προκαλεί τρελό γέλιο.

Τελικά σου άρεσε Πίκο ή τσάμπα μας κουράζεις? : Τολμώ να πω ότι κατατάσσω πλέον την ταινία αυτή σε μία από τις πιο αγαπημένες μου ever! Ξέρω ότι είναι υπερβολικό αλλά μερικές φορές για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο κάποιες ταινίες σου κάνουν ένα "κλικ" και αυτό συνέβη και με τη συγκεκριμένη. Αντικειμενικά δεν πιστεύω ότι πρόκειται για καμία "φοβερή ταινία" αλλά για κάποιο λόγο στο τέλος της είχα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου ένα ηλίθιο χαμόγελο. Τρέχα γύρευε δηλαδή ή αλλιώς λέγε με "άγνωσται αι βουλαί του Πίκου" :)

Διαθεσιμότητα: Φίλε δεν είναι δα ντροπή, νοίκιασε το DVD!



Α, ναι ακολουθεί και δεύτερο μέρος και αυτό είναι δέσμευση (σ.σ. ή απειλή? Ποτέ δεν κατάλαβα τη διαφορά ανάμεσα στα δύο χα,χα,χα)

Να είστε όλοι καλά!

Προσεχώς σε ενα μπλογκ κοντά σας...

Μα τι γίνεται τελοσπάντων στο "Έκτακτο Παράρτημα" πιάσαμε αράχνες εδώ μέσα λέμε... Ο προηγούμενος μήνας υπήρξε μεταβατικός σε πολλά επίπεδα για τον πολυμήχανο άδονη της μπλογκόσφαιρας που λέγεται Πίκος Απίκος. Μοιραία το μπλόγκινγκ πήρε τον μπούλ- ινγκ αλλά δεν έχει καμία σημασία. Τώρα που κάποια πράγματα μπήκαν σε μια σειρά και υπάρχει ένα πιο συγκεκριμένο πλάνο μπορώ να αντεπιτεθώ στις ανυποψίαστες μάζες των φιλήσυχων αναγνωστών μου χωρίς κανένα έλεος. Η αλήθεια του πράγματος είναι ότι δεν θα γράψω ποτέ 20 ποστ το μήνα αλλά όλο και κάτι θα κινείται έστω και οριακά πιο συχνά εδώ μέσα...

Ας δούμε λοιπόν τα προσεχώς....


-Έχω παρατήσει το μπλογκολεωφορείο το οποίο αγαπώ πολύ σαν ιδέα οπότε θα προσπαθήσω εφόσον είναι εφικτό να γράφω ένα σχετικό κείμενο κάθε 15 μέρες το αργότερο...Φυσικά κρατάμε και μια πισινή έτσι να βρίσκεται χα,χα,χα!

-Επίσης στις ανυποψίαστες οθόνες σας θα έρθουν σύντομα ένα - δύο ποστ στιγμιοτύπων της νεοελληνικής τρέλας τα οποία αν μη τι άλλο θα σας κάνουν να γελάσετε με την παράνοια της όμορφης χώρας μας για μια ακόμα φορά. Αν μη τι άλλο σιχαίνομαι να γκρινιάζω και να μιζεριάζω οπότε θα σας παρουσιάσω τα εν λόγω γεγονότα όσο πιο χιουμοριστικά μπορώ, λίγο υπομονή...

-Ότι άλλο προκύψει στην πορεία...



Eμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Tony Jaa (τι ειδικά εφέ και μαλ...ς, ο άνθρωπος δεν παίζεται) τίποτα δεν θα σταματήσει τον Πίκο να μπλογκάρει χα,χα,χα!!!

Λοιπόν απλά δηλώνω ένα "παρών" και αποχωρώ, ελπίζω να κατανέμω το χρόνο μου καλύτερα ώστε να είμαι πιο παραγωγικός ο μπλόγκερ αλλά και πάλι κι αν δεν γίνει έτσι, δε βαριέσαι, οι προθέσεις είναι εκεί τουλάχιστον:)

Καλό μήνα σε όλους!

"ΑΘλητική Κυριακή" : O τρόμος στο δρόμο με τις μπάλες...

Κοιτάξτε δεν είναι και κανένα μυστικό , μου αρέσει το ποδόσφαιρο (σ.σ. αυτές οι πρωτοτυπίες θα με φάνε τον αρσενικό χα,χα,χα). Στο πλαίσιο αυτού του αρρενωπού βίτσιου μου το Σάββατο και η Κυριακή είναι "ιερές" μέρες. Κατά κάποιο τρόπο το Σάββατο είναι η μέρα του ξένου ποδοσφαίρου όπου χορταίνω με ποδοσφαιρικές παραστάσεις από τα αγαπημένα μου πρωταθλήματα της Αγγλίας και της Ισπανίας. Από την άλλη πλευρά, την Κυριακή βλέπω ελληνικά ματς και έρχομαι όλο και πιο κοντά στο να να αλλάξω υπηκοότητα και να μετοικήσω σε μια πιο προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα. O λόγος? Το εγχώριο ποδοσφαιρικό θέαμα που παρακολουθώ και οι αναπόφευκτες συγκρίσεις με το ποδόσφαιρο σε άλλες χώρες με ρίχνουν σε μία άλφα κατάθλιψη... Όπως και να έχει, ως ηρωϊκός κάτοχος του παλιού και αγαπημένου αναλογικού αποκωδικοποιητή των Supersport/ Filmnet και Jetix (σ.σ. τιμή και δόξα στο Jetix και τα καρτούν του παρεπιπτόντως χα,χα,χα) έχω λίγες παραπάνω επιλογές από το μέσο Έλληνα στο θέμα ποδόσφαιρο. Όσο πατάει η γάτα βρε αδερφέ... ίσα ίσα να μην είμαι εντελώς έρμαιο των κρατικών καναλιών...

"Ω θεοί του ζάπινγκ γιατί με εγκαταλείψατε?!"

Το Σάββατο έβρεξε όπως ξέρετε... την Κυριακή απλά ξεκωλώθηκε να βρέχει! Όπως συμβαίνει σε κάθε τέτοια περίπτωση ένα 80% των τηλεοπτικών καναλιών σταμάτησε να εκπέμπει στην περιοχή προφανώς λόγω κάποιας βλάβης στον τιμημένο ντόπιο αναμεταδότη. Ο οποίος όποτε ο καιρός βρίσκεται σε kinky διάθεση και μας αλλάζει τα φώτα αποδεικνύεται φιλότιμος σε προθέσεις αλλά φτωχός σε ουσία (σ.σ. ο αναμεταδότης, όχι ο καιρός). Προχθές λοιπόν, Κυριακή, βρέθηκα ξαφνικά εν μέσω καταρρακτώδους βροχής με τις εξής τηλεοπτικές επιλογές: Είτε ALPHA, είτε TELECITY, είτε 902 , είτε ΝΕΤ... Ο ALPHA είχε το Μικρούτσικο οπότε μιας και ήθελα να κρατήσω το γεύμα μου στη θέση του για την υπόλοιπη μέρα δεν τον προτίμησα, στο TELECITY είχε κάποιον τραγουδιστή που πλέον δεν είναι μαζί μας αν κρίνω από τον κόκκο στην εικόνα, στο 902 τα "συντρόφια" έδειχναν κάτι απροσδιορίστου αντικειμένου, περιεχομένου και χρησιμότητας (καμία έκπληξη εκεί δηλαδή...) και στο NET ξεκινούσε η τιμημένη Αθλητική Κυριακή (σ.σ. νομίζω το γαμ... Αθλητική Κυριακή ταιριάζει καλύτερα ως επίθετο αλλά θέλω να διαβάζει το μπλογκ μου και μία μπέμπα της Μ. που έχω στα links οπότε κρατάω ένα επίπεδο χα,χα,χα).

Ααααα.... Αθλητική Κυριακή... εκεί που το γνωστό κι αγαπημένο (σ.σ. τουλάχιστον ήταν τα πρώτα 20 χρόνια....) μουσικό σήμα σε προετοιμάζει για την "ποδοσφαιρική πανδαισία" που πρόκειται να ακολουθήσει... Τι εστί λοιπόν "Αθλητική Κυριακή" εν έτει 2007 και τι πρέπει να γνωρίζει ο κάθε αδαής πριν κάνει το λάθος όχι να την παρακολουθήσει αλλά πριν ΑΠΟΠΕΙΡΑΘΕΙ να την παρακολουθήσει... Θεωρήστε αυτό το ποστ μια προσφορά μου στο κοινωνικό σύνολο και ένα προληπτικό μέτρο για να μην καταλήξουμε όλοι με ένα βλέμμα κενό και απλανές σαν άλλοι "Έμο" της Πλατείας Συντάγματος:

΄Ενα ακόμα "αστειάκι του Κατς" έπεσε στο κενό...

Πρώτα από όλα οπλιστείτε με κουράγιο και υπομονή και πίνετε πολλά υγρά γιατί η εκπομπή διαρκεί ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ... Θυμάστε όταν βλέπατε το Μπεν Χουρ για πρώτη φορά (σ.σ. ποτέ δεν έχω καταφέρει να ολοκληρώσω με επιτυχία αυτό τον άθλο, πάντα κάπου στα μισά λιποθυμώ, μα κάθε φορά όμως χα,χα,χα) και λέγατε μέσα σας "Ταινιάρα αλλά πότε θα τελειώσει επιτέλους!!!", έτσι και η Αθλητική Κυριακή... Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι δεν πρόκειται για "εκπομπάρα" αλλά για ένα μάτσο βολεμένους ημιμαθείς αθλητικογράφους παρέα με κάτι ξεπεσμένους βετεράνους της μπάλας που αφού δεν την κλωτσάνε πια λένε να τη βασανίσουν με άλλο τρόπο λεκτικώς (σ.σ. και την ελληνική γλώσσα και τη μπάλα ως αντικείμενο χα,χα,χα). Για να είμαι δίκαιος, ο Αλέξης Αλεξανδρής και σε κάποιο βαθμό ο Κώστας Αντωνίου ήταν η μοναδική όαση στο προχθεσινό Βατερλώ ενημέρωσης της κρατικής τηλεόρασης. Ας γίνω όμως πιο σαφής...

Νομίζω αυτό θα έπρεπε να είναι το σήμα της εκπομπής, ποτέ ένα σήμα και μια εκπομπή δεν θα είχαν δέσει τόσο αρμονικά:) Τα νεύρα μου...

Το πάνελ της εκπομπής αποτελείτε από τρεις δημοσιογράφους(?) τον Παπ, τον Κατς και την Καρ με το μεγάλο μπούστο που όσο να ναι αποσπά λίγο από τα τέρατα που λέει (όχι αρκετά όμως, δυστυχώς...).

Ο Παπ είναι μονίμως αγχωμένος να προλάβει κάτι το αόριστο, το άπιαστο, το ιδεατό, ένα πράγμα σαν τις ταινίες του Αγγελόπουλου δηλαδή. Όλο λέει , λέει, λέει και τίποτα δεν λέει και σε κοντά τρεις ώρες εκπομπής έχεις πάντα την αίσθηση ότι δεν του φτάνει ο χρόνος. Αυτός ο τύπος πρέπει να είχε δώσει όρκο σιωπής ως παιδί και τώρα που μεγάλωσε και "σίτεψε" "ξέσπασε η ομάδα" που λέμε με τον φίλο μου το Decoding χα,χα,χα. Θα μιλήσει μέχρι τελικής πτώσεως και κανείς δεν πρόκειται να τον σταματήσει... Θέλει να σπάσει κάθε ρεκόρ σε λέξεις ανά λεπτό φαίνεται, θα ξαναγράψουν τα βιβλία Guiness για σένα αγόρι μου έτσι που το πας.

Ο Κατς είναι υιος γνωστού πατρός αθλητικού συντάκτη (σ.σ. μα τέτοια πρωτοτυπία πια, στον επαγγελματικό προσανατολισμό...έλεος... χα,χα,χα) και έχει σκοπό της ζωής του να σχολιάσει με τον πιο βλακώδη τρόπο κάθε φάση που μπορεί (σ.σ. δεν είναι κακό να έχει ο άνθρωπος φιλοδοξίες κάθε άλλο θα έλεγα...). Πέρα από τη φλυαρία του και την υπεράνθρωπη ικανότητά του να χρειάζεται 100 λέξεις για να περιγράψει κάτι που χρειάζεται μόνο 10 έχει κι ένα άλλο "ταλέντο",μοιραίο για τον εκάστοτε τηλεθεατή θα έλεγα... Νομίζει ότι έχει χιούμορ, αν και είναι προφανές ότι όταν ο Θεός μοίραζε το εν λόγω αγαθό αυτός μάλλον βρισκόταν σε διακοπές (σ.σ. κρίμα που δεν ήταν διαρκείας...δε βαριέσαι... η ελπίδα πεθαίνει τελευταία χα,χα,χα). Για να φτάσω να πω για άνθρωπο ότι αν τον πετύχω στο δρόμο "θα του κάνω τα μούτρα κιμά" καταλαβαίνετε πόσο με κέρδισε το χιούμορ του...

Και περνάμε στην "μπουστού" μας την Καρ , η οποία περνάει μια κρίση ταυτότητας για το τι ακριβώς κάνει στην εκπομπή. Είναι γλάστρα? Είναι μια γυναίκα χειραφετημένη που θέλει να εισβάλλει στο παραδοσιακό "κάστρο τεστοστερόνης" που είναι η αθλητική δημοσιογραφία και να αφήσει το "στίγμα" της (σ.σ. ή το αποτύπωμα του μπούστου της, δε με χαλάει...)? Είναι μια "γυναίκα με πάθος" που έλεγε και η διαφήμιση?... Με πάθος για όλα τα άλλα εκτός από το ποδόσφαιρο όπως είναι εμφανές από την απάθεια στο πρόσωπό της (σ.σ. από την Βικτόρια Μπέκαμ έχω να δω τέτοια απαθή φάτσα...νομίζω κάθε κάστινγκ για ταινία με ζόμπι θα πρέπει να ξεκινάει με αυτές τις δύο...) Πάντως ότι και να ισχύει η προσπάθεια της να "κολλήσει" μέσα σε αυτό το οργανωμένο χάος είναι συγκινητική και η επιμονή της ένας θρίαμβος της ανθρώπινης θέλησης! Μπράβο κορίτσι μου... εγώ όμως και τόσοι άλλοι σαν εμένα τι φταίμε...

"Αθλητική Κυριακή"... Μακροπρόθεσμα πολύ επιβλαβής για την υγεία των τηλεθεατών...

Αφού ασχοληθήκαμε με τα κεντρικά πρόσωπα της εκπομπής ας περάσουμε στο να αναλύσουμε το τι κάνει την Αθλητική Κυριακή ένα καλό λόγο να μην ξαναδεί κάποιος τηλεόραση...

-Μιλάνε όλοι μαζί, για τα δύο τρία ματς των μεγάλων ομάδων και αναλύουν τα πάντα από το αν έξυσε κάποιος ποδοσφαιριστής τα "καμάρια" του κατά τη διάρκεια του αγώνα μέχρι το αν ο επόπτης είναι άσχετος ή gay και σηκώνει τη σημαία τόσο συχνά... Γενικά ο κάθε τηλεθεατής της εκπομπής αντιμετωπίζεται σαν ένα ον που ήρθε Κυριακή βράδυ από κάποιο μακρινό πλανήτη στη γη και ανακάλυψε μέσα σε μια νύχτα το ποδόσφαιρο...

-Ο ένας έχει χειρότερο χιούμορ από τον άλλο σε αυτή την εκπομπή... Αυτό όμως δεν τους πτοεί, επιμένουν να το εξασκούν το σπορ... Πρέπει να έχουν σκοπό να ξεκάνουν ο ένας τον άλλο με ένα ορυμαγδό από crap jokes εκεί μέσα, δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η επιμονή να "δείξουμε ότι είμαστε αστείοι". Μια φιλική συμβουλή: "Παιδιά μην το παλεύεται τόσο! Πιστέψτε με είστε αστείοι για όλους τους λάθος λόγους..."

-Για να φτάσουμε να δούμε λίγο ξένο ποδόσφαιρο και να ευχαριστηθούμε μπαλίτσα πρέπει να έχουμε μια γονιδιακή προδιάθεση προς τον βαμπιρισμό, μιας και με την απαράδεκτα μεγάλη διάρκεια της εκπομπής μόνο ένας βρυκόλακας μπορεί να απολαύσει τα γκολ από την Ευρώπη τόσο αργά που τα προβάλλει η εκπομπή...

-Φυσικά ο σχολιασμός των αμφισβητούμενων φάσεων και η ματαιότητα του εγχειρήματος να σχολιάζεται μία φάση μετά από 15 λεπτά ανηλεών replay της δεν πρέπει να παραμείνει ασχολίαστη.... Το Deja Vu σε όλο του το μεγαλείο:)


Τι άλλο να πω από το : "Ελπίζω την άλλη εβδομάδα να έχουμε καλύτερο καιρό και να μην είμαι αναγκασμένος να παρακολουθήσω αυτή την παρωδία αθλητικής εκπομπής... Αν μη τι άλλο, τώρα πια ξέρω γιατί οι U2 έγραψαν το τραγούδι "Sunday Bloody Sunday" χα,χα,χα,χα!!!





Τι ζητάω ρε παιδιά? Mισή ωρίτσα στο ρημαδοστουντιό τους... πολλά ζητάω? LOL! (Ιt is time to Κατς up with them , lol! Και όποιος το πιασε, το πιασε χα,χα,χα!)



Τα λέμε σύντομα πάλι ελπίζω!


UPDATE (23/10/2007 , 3:34 μ.μ.): Μετά από αποκλειστικές πληροφορίες ανώνυμου αναγνώστη αποκαλύφθηκε ότι ο "Κατς" δεν είναι γιος του Κατς αθλητικογράφου αλλά του Κατς μουσικοσυνθέτη... Το οποίο πραγματικά με κάνει να συλλογίζομαι ότι -αν όντως ισχύει- είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική επιθεώρηση να χάσει ένα λαμπρό νέο δημιουργό από τους κόλπους της. Πού αλλού μια τόσο ελεεινή αίσθηση του χιούμορ θα έβρισκε εξίσου ελεεινό έδαφος να μεγαλουργήσει?:)