Eυρωμπάσκετ 2007... το σύνθημά μας είναι ένα : "THIS IS SPASTA (τα στεφάνια)"!!!

Για να το ξεκαθαρίσω δεν είμαι από εκείνους τους "Ελληνάρες" που τα ισοπεδώνουν όλα και όλους όταν η ομάδα μας δεν πάει καλά. Δεν έχω καμία πρόθεση να μηδενίσω κανένα παίχτη ή μέλος του τεχνικού επιτελείου της Εθνικής με αυτά που θα γράψω παρακάτω γιατί τους ευγνωμονώ απεριόριστα για αυτά που μου έχουν ήδη προσφέρει. Από την άλλη πλευρά όμως έχω κάθε πρόθεση να γελάσω και ως γνωστόν όταν θέλω να γράψω κάτι που να με διασκεδάζει η παράνοιά μου (κάποιοι το λένε χιούμορ, άκου εκεί συκοφαντίες...χα,χα,χα) δεν γνωρίζει όρια...

Το πρόβλημα της Εθνικής Ελλάδας είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν σκοράρει ούτε με αίτηση. Επί του παρόντος είναι πιο πιθανό να πάρει ο Παπαθεμελής τις εκλογές παρά να βάλει ο Σπανούλης μπάσιμο, για τέτοιες extreme καταστάσεις μιλάμε...




Έτσι θέλω να παίζουμε...


Παρακάτω παραθέτω τις σκέψεις μου για τους παίχτες της Εθνικής μας και μερικές ευχές για το υπόλοιπο του Ευρωμπάσκετ:

Ελπίζω ο Σπανούλης να πάψει να πιστεύει ότι πρωταγωνιστεί στο Ριμέϊκ των "Ελεύθερων Πολιορκημένων" και αντί για "Έξοδο του Μεσολογγίου" να κάνει κανένα νορμάλ μπάσιμο.

Ευελπιστώ ότι όταν έχει τη μπάλα ένας παίχτης μας, οι υπόλοιποι να μην κινούνται στους ελεύθερους χώρους με την σβελτάδα των συνταξιούχων όταν πάνε να πάρουν τη σύνταξη.

Εύχομαι ο Χατζηβρέτας να θυμηθεί κάτι από τον καιρό που ήταν ο πρώτος Έλληνας σκόρερ στο Ελληνικό πρωτάθλημα από την εποχή του Γκάλη, πολύ πριν γίνει ο άβουλος χέστ... ρολίστας που είναι τώρα. Ο συγκεκριμένος παίχτης αντιμετωπίζει κάθε σουτ πλέον, με τόσο άγχος σαν να κάνει εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς....

Προσμένω ότι ο κάτι μεταξύ "Teddy bear και Τελευταίος Σαμουράι" Παπαδόπουλος θα πάψει να κινείται με τη χάρη ενός "βούβαλου με πατίνια" όπως κάνει στα τελευταία ματς και θα θυμηθεί ότι μπορεί να καρφώσει και "εκτός slow motion" όπως κάνει τώρα και τον έχουν φλομώσει στην τάπα...

Ελπίζω ο Δήμος Ντικούδης να συνεχίσει να παίζει έτσι όπως ακριβώς κάνει τώρα. Είναι ένας παίχτης που ποτέ δεν τον "πήγα" αλλά μου αποδεικνύει με την απόδοσή του ότι πιθανώς έκανα λάθος (σ.σ. είδατε το είπα, όντως δεν είμαι Ελληνάρας χα,χα,χα)

Κώστα Τσαρτσαρή καλό κουράγιο να τρως ξύλο μέσα στη ρακέτα σαν κομπάρσος σε ταινία του Μπαντ Σπένσερ...Όσο μπορείς βάζε και κανένα καλαθάκι γιατί καιγόμαστε...:)




Κι έτσι παίζουμε επί του παρόντος...:)


Θέλω ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς να βρουν ένα ψήγμα αντοχής ακόμα μιας και προέρχονται από μία εξαντλητική σεζόν και οι δύο και να προσφέρουν το κάτι παραπάνω όπως αποδεδειγμένα μπορούν. Α, παιδιά, με ρέγουλα το μπλογκινγκ προέχει το ευρωμπάσκετ:) (Απλά αστειεύομαι χε,χε,χε. Less blogging more scoring please...)

Εύχομαι ο Γιαννάκης να δώσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής σε Βασιλόπουλο, Ζήση που έχουν και το ταλέντο και τη φρεσκάδα να προσφέρουν και κάποιο χρόνο συμμετοχής στον Πελεκάνο και τον Μπουρούση που πήγαν εκεί ως παίχτες και όχι ως φυσικοθεραπευτές (σ.σ. Δηλαδή έτσι πιστεύω, γιατί αν κρίνω από τα δευτερόλεπτα που έχουν παίξει ως τώρα μπορεί να είναι και διπλοθεσίτες χα,χα,χα)

Τέλος σε εσένα, Μιχάλη Κακιούζη, τον απόλυτο συγγραφέα και βιογράφο αυτής της Εθνικής εύχομαι να γράψεις και δεύτερο βιβλίο με τίτλο : "To μυστικό του να αστοχείς από μέση και μακρινή απόσταση με όλους τους δυνατούς τρόπους και άλλες ιστορίες μπασκετικού τρόμου!"

Αν αυτή η ξηρασία στο σκοράρισμα συνεχιστεί νομίζω ήρθε η ώρα να επαναφέρουμε τον Γκάλη στην ενεργό δράση , δεν παλεύεται αλλιώς η δουλειά:)



Τι να λέμε τώρα...Oυφ, μελαγχόλησα ο Απίκος :)




Καλή συνέχεια στην Εθνική και καλή δύναμη στα παιδιά και όπου φτάσουν βρε αδερφέ!


Υ.Γ.1 Έτσι μου ρθε και το έγραψα αυτό το κειμενάκι, να σπάσω λίγο την προεκλογική βαρεμάρα...

Υ.Γ. 2 Έγραψα και έβαλα αυτό το 'μπασκετικό έπος' (λέμε και καμία μαλ... να περνάει η ώρα χα,χα,χα) στο μπλογκ, στο τσάκα τσάκα, οπότε είναι ψιλό 'ότι να ναι' χα,χα,χα.

Τα λέμε!

To φετινό καλοκαίρι ήταν...

Τρελό παιχνίδι και γέλιο με την αγαπημένη μου δίχρονη ανιψιά στη Δράμα…

Φραπέ στο λιμανάκι της παραλίας Ραχών, καλαμπουρίζοντας με καλή συντροφιά…

Βουτιές στη θάλασσα, παρέα με αγαπημένα πρόσωπα…

Μια δόση ζόμπι μακελέματος παίζοντας Resident Evil μαζί με τον MOFO –3-… (ναι το μάτι είναι δικό του χα,χα,χα)

Τάβλι μέχρι τελικής πτώσεως και καζούρα από το νικητή στο χαμένο…

Ποδόσφαιρο στο προαύλιο της εκκλησίας του χωριού, κλωτσώντας ανέμελα τη μπάλα με φίλους όπως τότε που ήμουν παιδί…

Καθισιό στη βεράντα του σπιτιού στο βουνό, ακούγοντας ΕΡΑ ΣΠΟΡ, γελώντας με το ποδοσφαιρόφιλο κους κους, απαλλαγμένος από τηλεόραση και κομπιούτερ…

Γλυκός ύπνος χωρίς έννοιες, μακριά από τη βουή της πόλης…

Ένας απρόσκλητος επισκέπτης (Ασβός) που ήρθε στον περίβολο του σπιτιού, αργά το βράδυ, για επιδόρπιο (κορόμηλα)

Ευκαιρία για ανασυγκρότηση σκέψεων και λήψη αποφάσεων…

Μέρη οικεία, όμορφα, μικρά, γεμάτα εικόνες που μου θύμισαν εποχές, όπου τα πράγματα ήταν υπέροχα μέσα στην απλότητά τους…

Το φετινό καλοκαίρι δεν είχε τίποτα το σπέσιαλ, το διαφορετικό, ήταν όμως το καλοκαίρι που βρήκα και πάλι τον εαυτό μου μετά από καιρό…

Βλέπετε, εγώ δεν έπρεπε να είμαι εδώ…

Κι όμως δεν θα ήθελα να είμαι πουθενά αλλού…

Να είστε καλα!

Υ.Γ. 1 Το παράδοξο της υπόθεσης πάντως είναι ότι με το που γύρισα πίσω στο σπίτι μετά τις διακοπές – γύρω στις 20 Αυγούστου- είχα στο μυαλό μου να γράψω κάτι για το φετινό καλοκαίρι μου στο στυλ που μόλις διαβάσατε . Εκείνη τη μέρα – Δευτέρα αν δεν κάνω λάθος- μπήκα στο μπλογκ της Σοφίας και είχε κάτι σε αυτό το στυλ που μου άρεσε πολύ. Απλά το βρήκα αστείο ως σύμπτωση, λες και ήταν στο μυαλό μου ρε παιδί μου, χα,χα,χα.

Υ.Γ.2 Με "έφαγαν οι φωτιές" και το ποστ καθυστέρησε να μπει γύρω στις 3 εβδομάδες πάνω κάτω. Κάλλιο αργά παρά ποτέ...

Υ.Γ. 3 Οι φωτογραφίες είναι ένα χαρμάνι πραγματικών φωτογραφιών από τις διακοπές μου και άλλων που βρήκα στο Ίντερνετ. Οι μόνες που είμαι εγώ είναι ο μπόμπιρας στο τέλος και τα παπούτσια του "μπαλαδόρου" :)

Υπουργικό Συμβούλιο εν μέσω κρίσης μια μαύρη κωμωδία by Πίκος Απίκος (Μέρος 3 από 3)

Το γέλιο στο Υπουργικό Συμβούλιο είχε πλέον καταλαγιάσει και είχε έρθει η ώρα για τις “κρίσιμες αποφάσεις” . Αυτές που θα έδιναν σε όλη την κοινωνία την εντύπωση ότι το κράτος υπάρχει και δεν είναι μόνο ένα τέρας γραφειοκρατίας που ξεζουμίζει τους πολίτες χωρίς να ανταποδίδει τίποτα. Ο ΚΚ σφίχτηκε για μια ακόμη φορά σαν Jedi που χρησιμοποιεί τη “Δύναμη”(ή σαν κάποιον που πάσχει από extreme δυσκοιλιότητα διαλέγετε και παίρνετε…), πήρε το γνωστό του ύφος “είμαι ο Μπούλης της διπλανής πόρτας” και συνέχισε να διαλογίζεται με τους υπόλοιπους “Σαολίν” υπουργούς του. Είχε έρθει πλέον η στιγμή του ΓΑ…

ΚΚ: Λοιπόν ΓΑ, ωραία φάγαμε, ωραία γελάσαμε, καιρός να δώσουμε και κανένα φράγκο στους πολίτες που επλήγησαν. Μιας και είμαστε κυβέρνηση του μπλα μπλα και των εντυπώσεων και όχι έργου θα ήθελα να μου βρεις ένα εντυπωσιακό τρόπο να δώσουμε τα λεφτά στον κόσμο. Ώρα για “‘Αρτον και θεάματα” όπως έκαναν και στην Αρένα του Κολοσσαίου…

ΓΑ: Νομίζω ότι μετά από τρία και κάτι χρόνια “γαλάζιων διορισμών” έχω πλέον την τεχνογνωσία να διανείμω τα χρήματα με απολύτως “αξιοκρατικό” τρόπο, ώστε αυτά να τα πάρει αυτός που πραγματικά τα αξίζει…

ΚΚ: Τι εννοείς λέγοντας “πραγματικά τα αξίζει”?

ΓΑ: Σκέφτομαι ότι όλοι οι πληγέντες θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μία “αθλητική διοργάνωση” που θα ονομάζεται “Το Bonus του Καμμένου” κατά το “Κάστρο του Τακέσι” και με βάση αυτό θα μοιραστούν οι επιδοτήσεις στα θύματα των πυρκαγιών.

Τα λόγια είναι περιττά χα,χα,χα....(λατρεύω τον αγγλικό σχολιασμό αν και τα παιδιά στο ΣΚΑΪ κάνουν φοβερή δουλειά επίσης)

ΚΚ: Για συνέχισε…

ΓΑ: Θα πρόκειται για ένα τουρνουά με αγαπημένα “σπορ” των Ελλήνων όπως το ποδόσφαιρο 5x5, το τάβλι, η πρέφα, το ξύσιμο των αρχ… πίνοντας φραπέ και άλλες τέτοιες αγαπημένες συνήθειες που έχει υιοθετήσει το ελληνικό φιλοθεάμον κοινό ανά τις δεκαετίες. Οι νικητές θα παίρνουν ως έπαθλο το πολυπόθητο επίδομα πυροπλήκτων. Καλό ε?

ΚΚ:Πρώτο! Αλλά τι θα γίνει με αυτούς που δεν θα διακριθούν στο παραπάνω τουρνουά? Ξέρεις ψηφίζουν κι αυτοί…

ΓΑ: Κανένα πρόβλημα υπάρχει πάντα και το Super Deal με το Φερεντίνο!Και στατιστικά να το πάρεις αρκετοί θα κερδίσουν χρήματα από εκεί για να καλύψουν τις ανάγκες τους…

“ Ή θα πεθάνουν προσπαθώντας” πετάχτηκε ο ΒΠ αφήνοντας για μια στιγμή το σταυρόλεξο. Ο ΚΚ τον αγνόησε και ρώτησε :

ΚΚ: Καλά όλα αυτά αλλά και πάλι υπάρχει ένα κομμάτι του πληθυσμού, οι ηλικιωμένοι κάτοικοι των χωριών, που δεν μπορεί να κερδίσει λεφτά με κανένα από τους δύο τρόπους.Άσε που το ταμείο είναι μείον. Πρέπει να γλιτώσουμε και κανένα φράγκο…

Το promo βίντεο για τα καινούρια μέτρα της κυβέρνησης για την "στήριξη" των ηλικιωμένων πυρόπληκτων ... Πάνω από όλα η ανθρώπινη αξιοπρέπεια...(είπαμε είναι μαύρη κωμωδία...)

ΓΑ: Εδώ παραδίδω το λόγο στον αγαπητό συνάδελφο Υπουργό Υγείας με τις ενδιαφέρουσες γενοκτονικές προτάσεις του…

ΔΑ: Ευχαριστώ ΓΑ. Είναι αλήθεια πρόεδρε ότι έχω δύο τρία πράγματα στο μυαλό μου για να εξαλείψω τις απαιτήσεις των ηλικιωμένων πυροπλήκτων…

ΚΚ: Ακούω, καμάρι των δημοσίων σχέσεων και των ωραίων χαμόγελων, τι έχεις να προτείνεις?

ΔΑ: Καταρχήν θα γίνει μια προεπιλογή των πιο σέξι νοσοκόμων και των δύο φύλων τους οποίους και θα βάλουμε να περιθάλψουν τους άνω των 85 ηλικιωμένους, επιστρατεύοντας μια πιο XXX προσέγγιση στην περίθαλψη. Μιλάμε για ανθρώπους/ασθενείς που έχουν να κάνουν σεξ από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο , οπότε και μόνο η “ιδέα” του σεξ θα τους στείλει αδιάβαστους…

ΚΚ: Και αυτοί που θα επιβιώσουν?

ΔΑ: Νομίζω μια γερή ανατίμηση των φαρμάκων προς τα πάνω θα λύσει και αυτό το πρόβλημα και όσοι γλιτώσουν από το sex overdose θα τα τινάξουν από το drug overdose…

ΚΚ: Και μετά μας κατηγορούν ότι έχουμε ανύπαρκτη κοινωνική πολιτική… αν είναι δυνατόν! Έτσι σαν κερασάκι στην τούρτα, μήπως έχουμε και κανένα μέτρο πρόληψης για μελλοντικές πύρινες κρίσεις?

ΔΑ: Εγώ από την πλευρά μου θα διατάξω να γίνουν κατάλληλοι εμβολιασμοί σε όλους τους πολίτες της χώρας ώστε να ‘αρπάζουν’ φωτιά δυσκολότερα... Φαντάζομαι ότι αν ζουν περισσότερο, θα έχουν και καλύτερες πιθανότητες να σβήσουν τη φωτιά μόνοι τους…

ΜΓΚ: Εγώ πάλι στα σχολεία θα αντικαταστήσω την παραδοσιακή γυμναστική με το πρόγραμμα εκπαίδευσης των λοκατζήδων του Ελληνικού Στρατού. Έτσι οι μελλοντικοί πολίτες της χώρας θα προετοιμάζονται από παιδιά με τον καλύτερο τρόπο, για να επιβιώσουν σε μια χώρα με μεγάλες θερμοκρασίες, χωρίς πολλά δάση, ελάχιστο νερό και συνεχή φορολογία άμεση και έμμεση, ανάμεσα στα άλλα κληροδοτήματα του απόλυτου χάους που επικρατεί σήμερα.

Επιβιώνοντας στην Ελλάδα του μέλλοντος...Τελικά η ΜΓΚ βλέπει πολύ μπροστά...:)

ΚΚ: Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε παιδιά, έχετε όραμα για το μέλλον… Καλά όλα αυτά αλλά με τους υπαίτιους των πυρκαγιών τι θα γίνει όμως? Ποιος θα την πληρώσει? ΒΠ εσύ σαν αρμόδιος Υπουργός τι λες?

ΒΠ: Αν και κάνω αγγαρεία με το να είμαι Υπουργός και τα Zoloft (δείτε στο google) πάνε σύννεφο, θα πω τη γνώμη μου.Πιστεύω ότι οι ζημιές ήταν στατιστικά μικρές και “οι άρχοντες της πόλης” επιτέλεσαν το έργο τους με απόλυτη επιτυχία. Τι κι αν καίνε ακόμα οι φωτιές στη χώρα μετά από 8+ μέρες και καήκαν μερικά γίδια στην Ηλεία.Και στατιστικά να το πάρεις για τρία και κάτι χρόνια διακυβέρνησης έχουμε ανταποκριθεί πλήρως στις απαιτήσεις του έθνους. Νομίζω ότι με μια τετραετία ακόμα μπορούμε να φέρουμε και άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας σε τέτοια επίπεδα απόγνωσης όπως την Πελοπόννησο. Ελπίζω ο λαός να εκτιμήσει οτι παραλάβαμε μια χώρα σαν ασθενή σε μηχανική υποστήριξη και απλά εμείς τραβήξαμε τι μπρίζα…

ΚΚ: Καλά όλα αυτά αλλά σε ποιους θα τα ρίξουμε?

ΒΠ: Στους Αλβανούς φυσικά!Κλασικά, με βάση το μέσο Έλληνα, για όλα φταίνε οι Αλβανοί οπότε γιατί να του χαλάσουμε την ψευδαίσθηση? Για κάτι σε πιο ‘εξωτική’ ασύμμετρη απειλή, έχω ακόμα μερικούς Πακιστανούς στην αποθήκη από την προηγούμενη φορά, θα ρίξουμε και σε αυτούς ένα ‘μπερτάκι’ και καθαρίσαμε…

ΚΚ: Και με αυτά τα σοφά λόγια του ΒΠ, κηρύσσω τη λήξη της Συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Πάω να φάω κανένα “βρώμικο” να στανιάρω ο Πρωθυπουργός…

Τάδε έφη Βύρων...

Μετά από τον "συγκλονιστικό" ομολογουμένως επίλογο του πρωθυπουργού, ένα, ένα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου άρχισαν να αποχωρούν από την αίθουσα. Τελευταίος αποχώρησε ο ΒΠ. Φτάνοντας στην είσοδο του Μεγάρου Μαξίμου κοντοστάθηκε για μια στιγμή και μετά κατευθύνθηκε προς το Μάκη το φύλακα της εισόδου, “πυροδοτώντας” την εξής στιχομυθία:

ΒΠ: Γεια σου Μάκη “άρχοντα της πόρτας” ! Ήθελα να σε ρωτήσω για κάτι που με απασχολεί όλη τη νύχτα και απάντηση δεν βρίσκω…

Μ: Είμαι όλος αυτιά Υπουργέ μου…

ΒΠ: Είναι μια ερώτηση στο σταυρόλεξο που λύνω που με απασχολεί όλο το βράδυ και απάντηση δε βρίσκω, έλεγα μπας και μπορείς να βοηθήσεις.

Μ:Αμφιβάλλω αλλά ποτέ δεν ξέρεις, εδώ η Έφη Σαρρή έβαλε υποψηφιότητα για βουλευτής , “Impossible is nothing” που λέει και μια διαφήμιση…

ΒΠ: Είναι το 13 καθέτως, οκτώ γράμματα, δεν έχω κανένα γνωστό γράμμα και η ερώτηση είναι: “Αμιγώς ελληνική λέξη που την έννοιά της αγνοούν πλήρως οι Έλληνες πολιτικοί”. Έχεις καμιά ιδέα Μάκη γιατί είμαι σε πλήρες αδιέξοδο…

“Φιλότιμο”, αποκρίθηκε ξερά ο Μάκης.

Ο ΒΠ τον κοίταξε απορημένος για μια στιγμή και στη συνέχεια άρχισε να γελάει “Χα,χα,χα καλό ρε Μάκη με έκανες να γελάσω, ναι σαι καλά χα,χα,χα. Καλό σου βράδυ!”. Στη συνέχεια, κατευθύνθηκε με γοργό βηματισμό προς την υπουργική του Μερσεντές…

“Καλό βράδυ…” ανταπάντησε ο Μάκης πικρόχολα και συνέχισε τη βάρδια του. Άλλωστε τι να πει… τι μπορούσε να πει… τον είχε κι αυτός ψηφίσει…

ΤΕΛΟΣ