Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

The σιρόπι chronicles: Καημένη Ελληνική γλώσσα τι σου 'μελε να πάθεις...

Αυτό δεν είναι ένα ποστ για άτομα με περίεργες προφορές και ιδιώματα που συνάντησα στο χωνευτήρι της Ελληνικής στρατιωτικής ζωής. Δε λέω βέβαια.... Αυτή η ρημάδα η θητεία με έφερε σε επαφή με "αξάν" που σπάνε κόκαλα και εκφράσεις πιο "εκρηκτικές" από τα βλήματα των όπλων μας.Παρ' όλα αυτά ο Πίκος Απίκος επιβιώνει αξιοπρεπέστατα μέσα σε αυτόν τον "κυκεώνα" γλωσσικών μαργαριταριών που αντιμετωπίζει καθημερινά (σ.σ. Έγραψα τη λέξη "κυκεώνας"...ουάου...I'm not braindead just yet, χαχαχα). Μετά από αυτό το ανούσιο παραλήρημα του γράφοντος που, όπως και να έχει, δοκίμασε τις αντοχές των όποιων αναγνωστών του (σ.σ. Ζέστη καταραμένη παιδιά...Τι περιμένατε; Κυκλοφορούμε μέσα στις τριαντάρες Κελσίου ντυμένοι με την "ελίτ" των καραβόπανων...) ας περάσουμε στο θέμα μας.


Όσοι περιμένατε ένα μάθημα σωστών ελληνικών από ένα trendy δάσκαλο ατυχήσατε...Λεκτικές "βαρβαρότητες" εν όψει και όποιος αντέξει:).

Το "κακό" ξεκίνησε όταν μπήκε εκείνη στη ζωή μου... Aν και στην αρχή επικοινωνούσαμε, ο Πίκος και η Πίκα του, με νορμάλ εκφράσεις του ελληνικού λεξιλογίου που τιμούν τη δημοτική και την καθιέρωσή της, το πράγμα γρήγορα άλλαξε... Στη ζωή μας μπήκαν σαν σίφουνας τα υποκοριστικά, οι κομμένες λέξεις και γενικώς η επικοινωνία με το έτερον ήμισυ πέρασε σε άλλο επίπεδο (σ.σ. Ποτέ δεν είπα σε επίπεδο ανώτερο του προηγούμενου, έτσι...χαχαχα).Ξαφνικά, ένα ολόκληρο λεξιλόγιο, αποκλειστικά "δικό μας", δημιουργήθηκε από το πουθενά."Λέξεις" όπως: "βουπ βουπ", "γούτσου γούτσου", "λίνι", "μωό", "κοΐτσι" και άλλα τέτοια εισέβαλλαν στην καθημερινότητά μας ανεβάζοντας τον "σόρολοπ factor" σε δυσθεώρητα ύψη στην "ρομ-κωμική" κλίμακα. Τόσο σιρόπι, εμείς και τα γλυκά του κουταλιού ένα πράγμα:) .



Πολύ σιρόπι βρε παιδί μου... μα δηλαδή έλεος... δεν κρατάμε ούτε τα προσχήματα πια το ζευγάρι... Πείνα καταραμένη γενικώς:).


Και καλά εμείς, τα δυό ερωτευμενάκια μέχρι τελικής πτώσεως εις την ν. Δικό μας το γήπεδο της σχέσης, δική μας και η μπάλα για να ντριμπλάρουμε ως άλλοι Κριστιάνο Ρονάλντο τα "βαρετά" (πλην νορμάλ, χαχαχα) στερεότυπα της ελληνικής γλώσσας. Οι "τρίτοι" τι φταίνε, μου λες; Για παράδειγμα, η αδερφή της ροζ πανδαισίας που έχω την τιμή ν' αποκαλώ σύντροφό μου (σ.σ. Και όχι, δεν είμαστε μέλη του Κ.Κ.Ε., δεν κάνουμε τέτοια "συναρπαστικά" πράγματα ως ζευγάρι...). Η εν λόγω αδερφή άνευ χαρτοφυλακίου και με ουδεμία σχέση με το πρόσφατο "αδερφομάνι"της Τήλου, έχει ιδιότυπες αντιδράσεις στα λεκτικά ατοπήματα και τη συγκεκριμένη συμπεριφορά του ερμαφρόδιτου "τέρατος" που λέγεται "Πικενεσούλα". Με άκρως ιατρικούς όρους το λες και αλλεργία. Αλήθεια σας λέω!!! Μόλις το μπαράζ των σιροπιαστών στιχομυθιών του ζευγαριού αρχίζει, η "sister of no mercy" ξεκινά ν' ανεβάζει στροφές και το μάτι της περνά σε "μη χέσω..." mode. Αυτό είναι κάτι το παροδικό βέβαια και απλά ο προπομπός του επερχόμενου "μην ξεράσω" mode. Αν και φαν των γλυκών, γενικώς, μάλλον τα σιροπιαστά δεν είναι το φόρτε της, δε μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς (σ.σ. Παρεπιπτόντως, μόλις υπέγραψα τη θανατική μου καταδίκη, αλλά, όπως έλεγαν και οι Queen: "who wants to live forever", χαχαχα).



Aδερφή Μάρίνα και λοιπές "αντιδραστικές δυνάμεις" δείξτε οίκτο στις ακρότητες ενός βαριά ερωτοχτυπημένου φαντάρου και της ροζέ αποχρώσεων νοσηλεύτριας της καρδιάς του. Η "ασθένεια" είναι ανίατη η ρημάδα:).

Μεταξύ μας τώρα, καταλαβαίνω απόλυτα ότι ένας "τρίτος" ανεβάζει ζάχαρο - στα όρια διαβητικού κώματος, - για να μην κάνουμε και μισές δουλειές όταν υπερβάλλουμε - όταν ένα βαθιά ερωτευμένο ζευγάρι επικοινωνεί με τη δική του "άθλια" προσωπική αργκό, γράφοντας οποιοδήποτε καθωσπρεπισμό στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Συνειδητοποιώ ότι μιλάω και ενεργώ όπως ποτέ πριν στη ζωή μου και το "pink overdose" κορίτσι μου βρίσκεται στην ίδια ακριβώς κατάσταση... Ευτυχώς!!! Αλλιώς θα κυκλοφορούσα με μια χάρτινη σακούλα στο κεφάλι, για να κρύψω τη "δήθεν" ντροπή μου για το μονόπλευρο του πράγματος. Και ας μη μιλήσουμε για το ότι δεν τηρώ τίποτα από τον must δωδεκάλογο του "ιδανικού" - και καλά - άντρα των life style περιοδικών με τους αγαμ*, ξερόλες συντάκτες.

Έτσι που λέτε παιδιά, δηλώνω "guilty as charged" και συνεχίζω ακάθεκτος το "ερωτοχτυπημένο" μου οδοιπορικό, παρέα με το πάντα χαμογελαστό κορίτσι μου!

Υ.Γ.1: Αδερφή Μαρίνα υπομονή!!! Καψούρα είναι (δεν) θα περάσει:)
Υ.Γ.2: Καθόλου άσχημα για κάποιον με 3 ώρες ύπνο, ε; χα,χα,χα!!!


Μέχρι την επόμενη φορά, να είστε όλοι καλά!!!

9 σχόλια:

  1. Λίνι μου(από το αγαπουλίνι)!
    Γιατί μωάκι μου αποκαλύπτεις τα μυστικά μας;;;
    Θέλεις να ξεράσουν όλοι οι αναγνώστες που σου έχουν απομείνει;;;
    Πάνε και τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειας που μου είχαν μείνει...:(
    Φιλάκια πολλά από το κοΐτσι σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θέλω να στείλω τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου στην αδελφή της κοπέλας σου και να της συνιστήσω υπομονή(δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς)..Και εγώ βγάζω φλύκταινες όταν ακούω ζευγαράκια να μιλάνε έτσι...Α και μία απορία(μη το ξεχάσω):το "βουπ βουπ" τι σημαίνει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Aγαπητέ Σιροπίκο Απίκο. γυρνάω απο νύστα mode σε ξύπνα-χάσαμε mode λόγω στραπάτσου εθνικής ομάδας ποδόμπαλλας και σε καλημερίζω.
    Παγάκια για τον καφέ δεν εχω, οπότε πίνω νεροζούμι μπλιαχχ και προσποιούμαι οργασμό εεεε απόλαυση τελοσπάντων.
    Συνιστώ να γράψεις για τους τύπους ατόμων που θα εχεις την τιμή να σε φέρει σε επαφή ο τιμημένος ( σηκωσέ τον ) Στρατός μας ωστε να έχουμε σύντομα μία ανάρτηση λαογραφικού χαρακτήρα, γιατι το 1908 που πηγα εγω φανταρος ούλοι ήντανι βλάχ'.
    Καλη σου μερα και να περνάς τέλεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητέ Πίκο(τσου)
    Μόλις τώρα μου επέτρεψαν οι γιατροί να επικοινωνήσω με κόσμο μετά το τελευταίο σοκ που υπέστην από υπερβολική δόση σιροπιού(οξεία, πυώδης, σιροπίτιδα) και χαίρομαι που διαπιστώνω ότι έχω την συμπαράσταση του κόσμου αφού δεν έχω της οικογένειάς μου!
    Ε, ναι λοιπόν μικρό ενεσουλίνι(μπλιαξ!!!), δεν έχεις ίχνος αξιοπρέπειας πια!Να πάρεις το μωάκι σου(Χριστέ μου, πόσο χαμηλά θα πέσω ακόμα;;;;)και να πάτε σε άλλη παραλία να μπορέσω κι εγώ να ηρεμήσω και να επαναφέρω τα επίπεδα της ινσουλίνης μου εκεί που πρέπει να βρίσκονται!Άρχισαν και οι ζέστες και όπως λέμε εμείς εδώ στο Νότο (που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο, ωραιότατο τραγούδι, τώρα που το θυμάμαι!),δεν ξέρω "ήντα να γενώ κι ήντα βουλή να δώσω!!
    Αυτά από την παραζαλισμένη, γλυκούλα, γούτσου-γούτσου, αγαπησιάρα και υπομονετική αδελφή της αδελφής ενεσούλας,
    Μαρίνα η Αγαπημένη(από παλιά αλλά όχι αγαπημένη, βραζιλιάνικη σαπουνόπερα!!)
    Α, και να πω στην anastasia ότι βουπ βουπ είναι ο ήχος που κάνουν οι βλεφαρίδες με πολλή μάσκαρα όταν τις κλείνεις αργά και πονηρά με σκοπό να κάνεις γούτσου γούτσου στο αγαπουλίνι σου. Εναλλακτικά, τον ήχο τον παράγεις μόνη σου ενώ πιέζεις με νάζι κάτι φουσκωτό και αυτό επανέρχεται μετά την πίεση που άσκησες(π.χ. μαξιλαράκι). Ήμουν αρκετά αναλυτική;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ενεσούλα

    Ουδέν κρυπτόν υπό τον Πίκον μωρό μου:). Όταν έχεις πάρει υπερβολική δόση "love is all around" και πρέπει να εκτονώσεις την υπερβολική σου ευτυχία, τι καλύτερος τρόπος από το να γράψεις για αυτό αυτοσαρκαστικά.

    Ναι, είμαστε τρελά ερωτευμένοι και οι πονεμένοι αναγνώστες του μαρτυρικού τούτου μπλογκ πρέπει να υποστούν αυτή την λαίλαπα "γούτσου γούτσου" μέχρι τελικής πτώσεως!

    Kουράγιο παιδιά και φυσικά: LOVE YOU BABE!!!

    @anastasia

    Νομίζω ότι αυτή είναι μία περίπτωση στην οποία ο "αγώνας τώρα (δεν) δικαιώνεται"(αυτό πάει στους αγωνιστικούς χαιρετισμούς που έστειλες...χε,χε,χε).

    Καταλαβαίνω το δράμα που ζείτε εσείς, οι θεατές των ακραίων σοροπιαστών στιχομυθιών, κάποτε ήμουν κι εγώ σαν κι εσάς...

    Και μετά, από τη μέρα που η "ροζ πανδαισία" εισέβαλλε στη ζωή μου, άρχισα να κάνω ότι κοροϊδευα... Πόσο "χαμηλά" θα πέσω ακόμα αναρωτιέμαι... το βαρέλι της καψούρας μου δεν έχει πια πάτο !!! χα,χα,χα

    @tzonako

    Η ιδέα σου για μελλοντικό ποστ μου άρεσε, αν και η ζέστη η καταραμένη που μας μαστίζει εμάς τα φαντάρια - ένα κλικ παραπάνω από τους υπόλοιπους- δεν ευνοεί την συχνή συγγραφή. Υπόσχομαι όταν ασχοληθώ να του δώσω να καταλάβει:).

    @(και καλά)ανώνυμη:)

    Πρέπει να σε προετοιμάσω ψυχολογικά "αδελφή ενεσούλας" για το ζοφερό μέλλον που σε περιμένει. Δεν θα υπάρξει ρομ-κωμικό κλισέ που θα μείνει "απάτητο" σε αυτή την "γλυκιά παλαβιά" που ζω με την αδερφή σου. Εαν υπάρχει μια υπερβολικά σοροπιαστή ατάκα, μέχρι αηδίας όμως, να σαι σίγουρη θα την πω... αν υπάρχει μια κίνηση "ότι να ναι" για να αποθεώσω την ροζ πανδαισία μου θα την κάνω...

    Θα αντισταθείς σθεναρά το ξέρω, αλλά στο τέλος θα προβείς σε άτακτο φυγή μπροστά σε αυτό το τσουνάμι υπερβολής που φέρνει μαζί του το τέρας Πικενεσούλα:). Κουράγιο λοιπόν, μια ζωή είναι θα περάσει:).

    Όσο για τον ορισμό του "βουπ βουπ" η ετυμολογία του χάνεται στα βάθη της παράνοιάς μου. Εκεί που η λογική μου παραχωρεί τη θέση της στη γλυκιά μεθη του έρωτα (σ.σ. μα τι γράφω ο καψούρης φαντάρος λέμε... παρακαλώ κάποιος να με σταματήσει για λόγους αρχής και μόνο...μιας και η αυτοτιμωρία δεν παίζει, είμαι πολύ χέστης, χα,χα,χα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να τραπώ εγώ σε άτακτη φυγή;;;;
    Χα!!
    Πόσο λίγο με ξέρεις Πικοτσουλίνι!
    Το αγαπημένο μου σπορ, αγαπητέ, μια και είναι γνωστή η αγάπη που τρέφω στην άθληση, είναι να κάνω τους άλλους να τρέχουν.
    Εγώ, μέσα στη μεγαλοπρέπειά μου, κάθομαι και τους βλέπω να ιδρώνουν!
    Σιγά μη χαλάσω εγώ το πεντικιούρ!

    Μαρίνα the beloved sister(of no mercy)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια χαρά κρατιέσαι πάντως!!
    Μα δε μιλάνε όλα τα ζευγάρια έτσι;
    Τρελοτουρίσταααααααα!!!!!! Τόσα χρόνια σε λάθος πλανήτη ζούμε!!!!!!!
    Το "βουπ-βουπ" δεν ξέρω τι είναι, το "γούτσου-γούτσου" όμως πολύ μου αρέσει!!
    Ενεσούλα τα παιδί έχει πάθει παράκρουση από τον έρωτα!!!

    ΤΡελοτουρίστρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. αχαχα, πω πω! Που να δεις κι εμάς. Εγώ τον αποκαλώ "σουτζουκάκι", εκείνος με αποκαλεί "μουσμουλίτσα" μετά από τόσο καιρό που είμαστε μαζί... Γέλιο έχει όταν τσακώνεσαι και ταυτόχρονα κάνεις χρήση των σιροπιαστών ουσιαστικών. χε χε.
    Καλό καλοκαίρι φίλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ευτυχώς εμένα η γλωσσική μου ερωτοχαζομάρα με πιάνει στις προσωπικές στιγμές μόνο, μπροστά σε άλλους πάντα είμαι πολύ καθωσπρέπει.

    οφείλω κι εγώ με την σειρά μου να συμπαρασταθώ στην άτυχη αδελφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή