tag:blogger.com,1999:blog-25806613251649744512011-11-07T11:25:25.588+02:00Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.comBlogger1061100tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-2336375693582483892011-10-25T15:37:00.000+03:002011-10-25T15:37:51.401+03:00

Προχωρούσε με γοργό βήμα κρατώντας σφιχτά την αλαβάστρινη θήκη εκκαθαριστικών εφορίας. Το χρυσοποίκιλτο έγγραφο "κοιμόταν" στοργικά στην αγκαλιά της θήκης, νανουρισμένο από τον ήχο των βημάτων του κορυφαίου φορολογούμενου της χώρας. Ο ήλιος χαμογελούσε παιχνιδιάρικα πίσω από τα αραιά σύννεφα, κι ένα ελαφρύ αεράκι προμήνυε ότι η ημέρα θα κυλούσε, μετά από καιρό, όμορφα. Τα τελευταία 100 μέτρα ο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-89376736498686152752011-06-30T09:16:00.002+03:002011-06-30T10:08:08.116+03:00

Παρακολουθώντας τα χθεσινά γεγονότα στην Πλατεία Συντάγματος και βουτηγμένος στην όλη παράνοια του πράγματος είχα μια επιχειρηματική αναλαμπή βλακωδών διαστάσεων. Αυτό το υπερθέαμα με τα καπνογόνα, τους κουκουλοφόρους, τους "Αγανακτισμένους" και τους άντρες των ΜΑΤ να πλακώνονται όλοι μαζί αλαλάζοντες, ανοίγει τέτοιες προοπτικές για τον τουρισμό μας που έμεινα άφωνος με το επιχειρηματικό μου

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-26000369314492947582011-01-31T14:30:00.000+02:002011-01-31T14:29:24.087+02:00

Περπατάω στο σαλόνι και να σου μπροστά μου στο καρεκλάκι του. Τεντώνεται και χασμουριέται, τυλιγμένος στην κουβερτούλα του. Γύρω του όλα τεράστια, μια κοινωνία γιγάντων προς το παρόν απρόσιτη για τα "τιτάνια" 49 εκ. του. Ο ανθρωπάκος δεν καταλαβαίνει από αυτά, οι περίεργοι ήχοι που βγαίνουν από την τηλεόραση δεν τον αγγίζουν στο ελάχιστο. Είτε ακούγεται η γάργαρη φωνή της Τσαπανίδου, είτε το

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-5440969209547512412010-10-20T19:06:00.000+03:002010-10-20T19:06:34.264+03:00

Το είχα αποφασίσει εδώ και ημέρες, το μενού σήμερα θα είχε κούρεμα. Όταν το μαλλί σου αρχίζει να καθαρίζει τις αράχνες από τις γωνιές του ταβανιού ξέρεις ότι ήρθε η ώρα να πας να κουρευτείς και το πράγμα δεν παίρνει άλλο αναβολή. Έτσι είναι καλοί μου φίλοι, κανείς δε θέλει δίπλα του "μια κουπ αλά Tομ Τζόουνς" ακόμα κι αν τον συμπαθεί τον μπαγασάκο. Πίνω λοιπόν το καφεδάκι μου και ροβολάω κατά

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-12224441168775900072010-09-16T11:45:00.008+03:002010-09-16T14:12:31.362+03:00

Ένα από τα καλά(;) του να είσαι "επαγγελματικά διαθέσιμος" (σ.σ. ή "επιλεκτικά ημιαπασχολούμενος", αυτή είναι ορολογία έτσι, το "άνεργος" είναι so last decade χα,χα,χα) είναι ότι που και που το πρωί μπορείς να ανοίξεις την τηλεόραση και να "απολαύσεις" την πανδαισία ποικίλων προγραμμάτων που προσφέρει. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά όμως...OK πήρα το τηλεκοντρόλ μου και είμαι έτοιμος,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-84866519509399462002010-06-11T11:10:00.002+03:002010-06-11T11:09:37.210+03:00

Μερικές φορές δεν χρειάζονται πολλά λόγια... Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα βιντεάκι σαν κι αυτό. Όπως λέει και ο τίτλος, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ MΟΥΝΤΙΑΛ!Τα "σπάει" το βιντεάκι, το συνιστώ ανεπιφύλακτα:). Για όποιον πραγματικά αγαπάει το άθλημα του ποδοσφαίρου και δεν είναι απλά ένας δογματικός οπαδός μιας ομάδας, αυτή είναι η μεγαλύτερη γιορτή του σπορ. Με τόσα έκτροπα τελευταία σε αγώνες μπάσκετ εως και

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-11180580879495634862010-05-19T16:41:00.002+03:002010-05-19T19:52:40.690+03:00

Eίπα να προστατευτώ από τις χρεώσεις αλλά μάταια...:).Όπως κάθε δίμηνο ήρθε και τώρα η "λυπητερή" από τον ΟΤΕ... Με βλέμμα αγριεμένο και χέρι τρεμάμενο από συγκίνηση έσκισα το φακελάκι για να αποκαλύψω το λιτό σε εμφάνιση πριν περιεκτικότατο (ωιμέ!) χαρτί του λογαριασμού. Ήμουν αποφασισμένος αυτή τη φορά να αναλύσω τις χρεώσεις μέχρι τελικής πτώσεως και να δω πως

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-10453113287544067412010-05-03T12:33:00.007+03:002010-05-03T19:20:19.649+03:00

Το χέρι άνηκε στην κοπέλα, στο γκισέ της Ολυμπιακής, που βλέποντας την Πίκαινα στα πρόθυρα εγκεφαλικού και τον Πίκο στην απόλυτη αφασία, αποφάσισε να αναλάβει δράση.Τελικά άμα δεν τα χώνεις όλη την ώρα σαν Ελληνάρας, τέτοιες εκπληξούλες καλής συμπεριφοράς εμφανίζονται ως διά μαγείας πολύ πιο συχνά, δε νομίζετε... H κοπέλα άρχισε να μιλάει στο τηλέφωνο με τη συνάδελφό της, χρησιμοποιώντας

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-78388796041463469512010-04-19T12:05:00.002+03:002010-04-19T12:05:00.676+03:00

H στιγμή της συνειδητοποίησης της ακύρωσης της πτήσης μας ήρθε κι έφυγε, χωρίς κάποιο άλλο ντράβαλο, οπότε κατευθυνθήκαμε στο γκισέ της αεροπορικής εταιρείας για λίγη τρυφερότητα, αγάπη και φροντίδα (σ.σ. TLC που λένε και στο Αμέρικα). Η υπάλληλος, μέσα στο χαμόγελο, μας έδωσε δύο τηλέφωνα για να βρούμε άκρη με την αεροπορική εταιρεία και μάλιστα μας ενημέρωσε ότι μπορούμε να τηλεφωνήσουμε τσάμπα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-46617090336463093402010-04-17T12:58:00.002+03:002010-04-17T12:58:14.494+03:00

Δεν είμαι εγώ για ταξίδια βρε παιδιά το λέει και το ζώδιό μου. "Αιγόκερως" ladies and gentlemen, δεν σηκώνεται εύκολα από τον πισινό του, θέλει σταθερά πράγματα και πάνω από όλα ξεκούραστα. Γιατί να πάω στη μαγευτική Πράγα όταν η μαγευτικότερη Κρήτη στην οποία και διαμένω έχει τόσα καλούδια να απολαύσω. Ας έρθουν οι δίμετρες Τσέχες καλλονές στο Ελλάντα να μας δείξουν τα κάλλη τους κι ας

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-35467298255968896772009-12-02T14:44:00.003+02:002009-12-02T19:12:16.463+02:00

Είναι κάτι ημέρες σαν τη σημερινή που θαρρείς και όλο το σύμπαν ασχολείται με την πάρτη σου. Δεν έχει τι να κάνει ρε παιδί μου και λέει "ας πρήξω λίγο εκείνο το αγαπημένο ζευγαράκι στο Ηράκλειο, να περάσει η ώρα βρε αδερφέ". Από το πρωί, ως ζευγάρι έχουμε περάσει τέτοια τρελά πάνω και κάτω, κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο, που μία πέφτει ο ένας ,μία τον ανεβάζει ο άλλος, και τούμπαλιν. Εκτός από

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-34073045735569756642009-11-18T23:50:00.004+02:002009-11-19T00:14:17.277+02:00

Προκριθήκαμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου ξανά μετά από 16 χρόνια ( τότε ήταν το 1994 και τώρα θα είναι το 2010) και για δεύτερη φορά στην ιστορία μας. Σαν λάτρης του ποδοσφαίρου, αυτού του υπέροχου δευτερεύοντος πράγματος που μέσα στο μικρόκοσμο της καθημερινότητάς μου, μού χαρίζει μικρές εναλλαγές "χαράς" και "λύπης", συγκινήθηκα. Συγκινήθηκα με την προσπάθεια των ποδοσφαιριστών μας, με

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-59611336259578530892009-10-11T12:02:00.001+03:002009-11-05T23:04:20.845+02:00

"4 άνθρωποι, μερικά όπλα και αμέτρητα ζόμπι. Αυτή είναι η βασική ιδέα. Συνεργάσου για να πας στο επόμενο ασφαλές δωμάτιο και να συνεχίσεις τον αγώνα για επιβίωση".Ειλικρινά πρεπει να είναι ένα από τα πιο "υγρά" όνειρα κάτι τύπων σαν κι εμένα, που καλώς ή κακώς μεγάλωσαν με ηλεκτρονικά παιχνίδια στέλντοντας τους απέθαντους νεκραναστημένους συμπολίτες μας "στον αγύριστο" όπως λέει και το trailer

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-20555732685277176282009-09-23T13:44:00.009+03:002009-09-23T18:11:51.906+03:00

Καιρό τώρα το σκεφτόμουν αλλά δεν το αποφάσιζα (σ.σ. βασικά το σκέφτηκα μόλις τώρα αλλά αυτό δεν είναι τόσο kinky ως εισαγωγή χα,χα,χα). Υπάρχει ένα είδος χιούμορ στη λόγια φαρέτρα μου (σ.σ. τι γράφω ρε ο πουστ... όχι δεν θα το πω) το οποίο απλά δε συνάδει με την ελληνική γλωσσα και το είδος χιούμορ που χρησιμοποιούμε κατά κανόνα στη χώρα μας. Λίγο η αγγλική επιρροή τόσων χρόνων στην Αγγλία,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-76032857781157890852009-09-11T11:10:00.001+03:002009-09-11T11:10:29.563+03:00

(*) για την πνευματική σας υγεία, τι άλλο:).Αν αυτός ο τίτλος δεν τράβηξε κόσμο στο σχεδόν εγκαταλελειμένο και ερημωμένο μου μπλογκ θα σκίσω τα πτυχία μου (σ.σ. όχχχχιιιι, ακούγεται να φωνάζει η παραζαλισμένη μάνα μου κάπου, κάπως, κάποτε). Δεν υπάρχει πλάνο για αυτό το ποστ, το οποίο εξυπηρετεί μόνο το σκοπό να αποδείξω ότι: 1) Δεν βλέπω τα ραδίκια ανάποδα ακόμα, οπότε υπάρχει ελπίδα για την

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-75987172895670222222009-07-31T00:45:00.000+03:002009-07-31T12:46:26.584+03:00

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο από όλα στο ποδόσφαιρο είναι η υπερβολή που το περιβάλλει, ειδικά στη χώρα μας. Ας πάρουμε για παράδειγμα την πρόσφατη ήττα του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη (σ.σ. τον οποίο υποστηρίζω με καμάρι για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις) η οποία ήταν βούτυρο στο ψωμί του οπαδικού και μη αθλητικού τύπου. Στη συνέχεια του ποστ θα καταγράψω κάποια από τα γεγονότα που σημάδεψαν τις

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-13432553502092828112009-06-25T12:39:00.000+03:002009-06-25T12:40:22.845+03:00

Ήταν μια συνηθισμένη ηλιόλουστη μέρα στην πόλη του Ηρακλείου. Ένα δροσερό αεράκι έπνεε στην ατμόσφαιρα, χαϊδεύοντας τις αισθήσεις και χαλαρώνοντας το ζευγάρι. Φαινομενικά ένα ακόμα ράθυμο απόγευμα Τετάρτης απλωνόταν ναζιάρικα στα πόδια μας. Όπως κάθε ηρεμία πριν την καταιγίδα, αυτή η γαλήνια αποθεώση νεοελληνικής λούφας έμελλε να διακοπεί από τον επερχόμενο σίφουνα. Ξέραμε ότι έρχεται, απλά ως

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-52854212405395552042009-06-03T18:47:00.002+03:002009-06-03T18:53:19.762+03:00

Κάποτε ξεκίνησε με ένα στόχο πολύ ασαφή που αχνοφαινόταν πάνω από τα μετεφηβικά του χνούδια. Μια φοιτητική ζωή γεμάτη, ευχάριστη πλούσια σε εμπειρίες... Ο καιρός προχωρούσε και αυτό που σπούδαζε άρχισε να τον ενδιαφέρει όλο και περισσότερο. Μετά ήρθε το μεταπτυχιακό και καινούριοι δρόμοι ανοίχτηκαν φαινομενικά μπροστά του. Δρόμοι συναρπαστικοί και με απαραίτητο στοιχείο μια ρομαντική βλακεία για

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-11549844022082271892009-05-17T12:42:00.002+03:002009-05-17T12:49:42.834+03:00

Δεν ξέρω βρε παιδιά αλλά όλη αυτή η εμπειρία με το στρατό μου φαίνεται τόσο μακριά πια. Ζω με την κοπέλα μου, μπαίνω σιγά σιγά σε μια σειρά στα επαγγελματικά, κάνω κοιλιακούς φέτες (σ.σ. οκ, λέμε και καμία μαλακ... να περάσει η ώρα χα,χα,χα) και γενικά η ζωή έχει επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Κι όμως, 3 και κάτι μήνες πριν, οι έννοιες μου - όπως και του κάθε φαντάρου- ήταν πότε θα πάρω

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-8018469407712990472009-04-13T01:23:00.002+03:002009-04-13T01:37:29.257+03:00

PRO Evolution Soccer (known in Japan and the Americas as Winning Eleven and known in most non English-speaking Europe as PES) is a football (soccer) video game series developed by Konami (KCET). It is very popular in Europe [1].O "έρωτας" ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια όταν δοκίμασα για πρώτη φορά να παίξω το Pro Evolution Soccer στο πρώτο Playstation. Είχα ακούσει τόσα για αυτό θυμάμαι. Ότι είναι "

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-88009010384349852052009-03-16T20:05:00.003+02:002009-03-22T19:23:09.484+02:00

Κάπου ανάμεσα στα όρια των πολυχρωμων φώτων του Χόλυγουντ και στις ανεξάρτητες αμερικανικές παραγωγές όπως "διαμαντάκια" τύπου Ηalf Nelson και Little Miss Sunshine, υπάρχει ένα "άλλο" αμερικάνικο σινεμά. Ένα σινεμά με ελάχιστο μπάτζετ, πολύ ψεύτικο αίμα, ατάκες που είναι τόσο κακές που είναι "καλές" και ένα τσούρμο αφανείς "ηρωες" με κακή εώς μέτρια υποκριτική ικανότητα, αλλά μπόλικη διάθεση να

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-88139992682822340112009-01-21T10:30:00.002+02:002009-01-21T10:30:00.751+02:00

Από το ημερολόγιο του τρελοεπιστήμονα του gaming (και όχι μόνο) Πίκου Απίκου:"2 Ιανουαρίου 2009/ Ώρα 6.30 μ.μ : Είμαι ο Πίκος Απίκος και το μεγάλο gaming πείραμα είναι έτοιμο να ξεκινήσει. Οι συνθήκες είναι ιδανικές για gaming (σ.σ. όπως πάντα άλλωστε), το Wii και το Wii board συνδεδεμένα και το μόνο που απομένει είναι να προσέλθουν τα "πειραματόζωα" γνωστά και ως non-gamers (NGs). Επειδή

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-41314096209780012862009-01-17T11:01:00.006+02:002009-01-17T11:56:48.608+02:00

Καλή η ιστορική αναδρομή του προηγούμενου ποστ αλλά πριν περάσουμε στο "ζουμί" της υπόθεσης, τον πραγματικό λόγο που με ώθησε να γράψω αυτό το σετάκι ποστ, καλό είναι να εξοικειωθούμε όλοι με το Wii με απλούς όρους (σ.σ. σαν ντοκιμαντέρ του BBC γράφω χα,χα,χα). Η κοπέλα μου μού αγόρασε ως δώρο μια κονσόλα Wii μαζί με το περιφερειακό Wii board. Η κονσόλα αυτή έχει κάποιες θεμελιώδεις διαφορές σε

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-76049077917302914872009-01-06T20:34:00.008+02:002009-01-17T12:01:13.943+02:00

Είμαι ένας αμετανόητος videogamer, κάντε μου μήνυση! Έτσι έχουν τα πράγματα και δεν βλέπω το λόγο να αλλάξουν...Από τα μαθητικά μου χρόνια έβρισκα την χαρά του παιχνιδιού σε κόσμους γεμάτους πίξελς πότε σκοράροντας γκολ για την αγαπημένη μου ομάδα, ποτε σώζοντας τον πλανήτη από την επέλαση ορδών ζόμπι, πότε τυλίγοντας τους πολύχρωμους αντιπάλους μου σε φούσκες. Κάθε παιχνίδι καλό και κακό είχε τη

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-72159026072683280932008-12-18T17:45:00.006+02:002008-12-18T19:34:05.906+02:00

Μέσα στη γενικότερη κατακραυγή για τα γεγονότα των ημερών, υπάρχει κι ένας φαντάρος ο οποίος διανύει τις τελευταίες ημέρες της θητείας του, μέσα σε μια χρονιά φοβερών μεταπτώσεων στη ζωή και την ψυχολογία του. Και ξέρετε κάτι, πριν με πιάσει το μετα-φανταρικό μου άγχος για την επιστροφή στον πλανήτη "Ελλάδα 2008", θέλω απλά να ηρεμήσω, να περάσω ΟΚ (σ.σ. γιατί το ΟΚ είναι καλό και δεν χρειάζεται

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-91971474334407826812008-12-03T21:21:00.003+02:002008-12-07T01:01:42.446+02:00

Καμιά φορά όταν σκαλίζεις κανένα συρτάρι από τα πολύ ακατάστατα έρχεσαι προ εκπλήξεων. Έχω ένα τέτοιο συρτάρι στο σπίτι μου το οποίο το λέω το "συρτάρι των αναμνήσεων". Ξέρω ότι αυτό ακούγεται αθεράπευτα ρομαντικό αλλά η ουσία του πράγματος είναι ότι εκεί μέσα "πετάω" πράγματα που ούτε θέλω ολοκληρωτικά να τα ξεφορτωθώ, αλλά ούτε και να πιάνουν άσκοπα χώρο στο σπίτι. Παλιές φωτογραφίες,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-63080232329753588132008-11-03T22:52:00.003+02:002008-11-03T23:13:48.135+02:00

Κοιτάξτε αγαπημένοι μου αναγνώστες είχα 8+ χρόνια να παίξω ποδόσφαιρο... Καλό το PRO, αλλά άλλο να τρέχουν virtual παίχτες για την πάρτη σου κι άλλο να σηκώνεις τον πισινό σου από τον πολύπαθο καναπέ, που έχει πάρει το σχήμα του, για να παίξεις ποδόσφαιρο ο ίδιος. Η παρέα ήταν καλή, η θέληση υπήρχε, κάποτε πριν χρόνια που έπαιζα με φίλους με έλεγες και "καλό", οπότε η μεγάλη απόφαση πάρθηκε

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-42806848354515072302008-10-16T19:59:00.005+03:002008-10-16T21:41:35.516+03:00

Πριν από ένα χρόνο και κάτι ήταν ένα μπερδεμένο αγόρι. Ένα αγόρι που χαμογελούσε χωρίς να το εννοεί, που προβληματιζόταν χωρίς να πράττει, που έβλεπε το μέλλον να ορθώνεται μπροστά του σαν αφιλόξενο, δύσβατο βουνό και δείλιαζε μπροστά στην πρόκληση να κατακτήσει την κορυφή του. Οι μέρες περνούσαν η μία μετά την άλλη, 'βουτηγμένες' μέσα σε μία επαναλαμβανόμενη γκρι απόχρωση. Το αγόρι δεν είχε

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-23359180152599283042008-10-04T18:48:00.001+03:002008-10-04T19:00:18.231+03:00

Αυτό θα πονέσει...:).Με το μάτι να γυαλίζει επικίνδυνα ο κουρέας σήκωσε το στήριγμα κεφαλιού της κομμωτικής καρέκλας και έσπρωξε με ορμή το κεφάλι μου να ακουμπήσει πάνω του. Κατόπιν άρπαξε την αυτόματη ξυριστική μηχανή, κατέπνιξε με δυσκολία τους πολεμικούς αλλαλαγμούς που ήθελε να βροντοφωνάξει και "επιτέθηκε" με μένος στο αξύριστο πρόσωπό μου. Η μάχη ήταν εκ των πραγμάτων άνιση και τα γένια

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-17008027607364545822008-09-27T19:41:00.000+03:002008-09-27T19:42:01.943+03:00

Ξέρετε κάτι; Το μαλλί αφάνα και τα τιμημένα ελληνικά στρατά δεν πάνε μαζί. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με καθαρά στυλιστική επιλογή (σ.σ. λέμε τώρα χα,χα,χα), με την ανάγκη του στρατού για πλήρη ομοιομορφία ή με το γεγονός ότι το αφανέ κούρεμα δεν προσδίδει το απαραίτητο αεροδυναμικό σχήμα στο κρανίο του Έλληνα φαντάρου. Σχήμα απαραίτητο για να αποκτήσει το μέσο "τρελό μαχίμι" περισσότερη ταχύτητα,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-52740249353822321802008-07-15T20:55:00.009+03:002008-07-17T20:00:37.620+03:00

Πρώτη φορά σκέφτηκα ένα τίτλο για ποστ πριν καν μπω στη διαδικασία να σκαρφιστώ το περιεχόμενό του... Για κάποιο παρανοϊκό λόγο έπρεπε να γράψω ένα ποστ με αυτόν τον συγκεκριμένο τίτλο ακόμα κι αν ήταν το πιο ελεεινό ποστ απο καταβολής ποστ (σ.σ. καμία ¨πίεση" λοιπόν για τον γραφόντα χε,χε,χε). Κάθομαι λοιπόν στο ίντερνετ καφέ και μπλογκο-διαλογίζομαι βλακωδώς, τρόπους να γεμίσω ένα ποστ χωρίς

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-80431960196133464482008-06-13T17:28:00.003+03:002008-06-13T18:31:07.224+03:00

Αυτό δεν είναι ένα ποστ για άτομα με περίεργες προφορές και ιδιώματα που συνάντησα στο χωνευτήρι της Ελληνικής στρατιωτικής ζωής. Δε λέω βέβαια.... Αυτή η ρημάδα η θητεία με έφερε σε επαφή με "αξάν" που σπάνε κόκαλα και εκφράσεις πιο "εκρηκτικές" από τα βλήματα των όπλων μας.Παρ' όλα αυτά ο Πίκος Απίκος επιβιώνει αξιοπρεπέστατα μέσα σε αυτόν τον "κυκεώνα" γλωσσικών μαργαριταριών που αντιμετωπίζει

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-19603001194245809732008-05-16T16:46:00.006+03:002008-05-16T17:36:44.934+03:00

To μπλογκ μου?Ε ναι λοιπόν το παραδέχομαι... Είχα καιρό να μπω στο "Έκτακτο Παράρτημα" και να δω τι κάνουν τα μπλογκοφιλαράκια μου, πόσο μάλλον να γράψω κάτι σε αυτή την ταπεινή μπλογκογωνιά. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα ένα μήνα με αρκετά σκαμπανεβάσματα στην ψυχολογία μου και όχι κατά κύριο λόγο εξαιτίας του φανταρικού. Μια προσωπική περιπέτεια με ένα θέμα ύγειας ενός αγάπημένου μου προσώπου,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-87587840106468590052008-04-11T18:48:00.010+03:002008-04-11T20:52:57.964+03:00

Καθόμουν που λέτε αραχτός ένα ωραίο πρωινό απολαμβάνοντας τον καφέ μου και συζητούσα με το κορίτσι μου "περί ανέμων και υδάτων". Δεν ξέρω πως το έφερε η κουβέντα και μιλήσαμε λίγο για τα μπλογκ μας (σ.σ. οι μεγάλες ψωνάρες συναντιούνται...).Τότε η δεσποινίς Ενεσούλα μου πετάει το "καρφί" που έμελε να συνταράξει το μπλογκικό μου "είναι": "Darling" μου λέει, "καλές και χρυσές οι "inspired by the

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-73842488072247266422008-03-27T18:45:00.001+02:002008-03-27T19:27:33.940+02:00

H Άρτα αποτελεί πλέον μια ανάμνηση... Καθώς προχωρώ σαν άλλος Λούκι Λουκ σε μέρη νέα, γεμάτα φρέσκιες (σ.σ. ενίοτε βαρετές μέχρι λιποθυμίας...) παραστάσεις, το μυαλό μου γυρίζει λίγες μέρες πίσω... Συνειδητοποιώ ότι για κάθε κύκλο που κλείνει ένας καινούριος ανοίγει, αλλά υπάρχουν αρκετές μπλογκικές εκκρεμότητες από το πέρασμα μου από τη λεβεντομάνα Ήπειρο (σ.σ. φυσικά δεν συμπεριλαμβάνω τον

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-18214242878563580182008-02-23T21:44:00.001+02:002008-02-24T21:50:48.692+02:00

Ναι είναι αλήθεια... Κανείς μας δεν θέλει να είναι εδώ. Έξω περιμένουν μια δουλειά, μια κοπέλα, μια νύχτα έξω με φίλους, μια πληθώρα επιλογών σε υποχρεωτικό stand by. Κι όμως υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα γκρινιάξω μέσω του μπλογκ μου για όλη τη διάρκεια της θητείας μου (σ.σ. είναι βαρύς ο όρκος λέμε χα,χα,χα). O λόγος; Υπάρχει αρκετή γκρίνια "εκεί έξω" και χωρίς τα υπαρξιακά διλήμματα του

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-45339134410998486522008-02-15T10:03:00.000+02:002008-02-15T10:03:59.169+02:00

12 - 3 κι εγώ νυστάζω...Πίσω από ένα υποτυπώδες γραφείο κάθομαι και περιμένω να με αντικαταστήσει η επόμενη βάρδια. Δίπλα μου ο Κάρολος (σ.σ. όχι ο Παπούλιας, ούτε αυτός που άφησε τη Νταϊάνα για μια...καμήλα) καπνίζει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο... Πάντα με ένα εφεδρικό τσιγάρο πάνω από τ' αυτί, προσπαθεί να κρατηθεί ξύπνιος... Δεν είναι εύκολο, ξέρετε... Ο Κάρολος περνάει περισσότερη ώρα στο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-54809101366308397982008-02-10T17:41:00.000+02:002008-02-10T17:54:54.331+02:00

Μιας και οι πρώτες μέρες στο στρατό είναι χαλαρές, έχω την πολυτέλεια να με πιάσουν τα υπαρξιακά μου διλήμματα.Και τι σημαίνει "υπαρξιακό δίλημμα" εδώ που βρίσκομαι, αγαπητοί αναγνώστες;Μη φανταστείτε κανένα βαθυστόχαστο προβληματισμό που θα συγκλονίσει το "είναι" σας, ούτε καμιά αναζήτηση υπαρξιακού περιεχομένου που θα αναγάγει το μπλογκ μου σε "must read" των μοντέρνων φιλοσόφων ή

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-10376607326844230802008-02-02T19:57:00.000+02:002008-02-02T20:12:52.781+02:00

Την Δευτέρα μπαίνω φαντάρος με το καλό και απλά ήθελα να σας ενημερώσω σχετικά. Είστε τα διαδικτυακά μου φιλαράκια και παρόλο που θα γράφω για τον επόμενο χρόνο αραιά και που - λόγω συνθηκών πάντα- όταν βρίσκω ευκαιρία θα τσεκάρω τα μπλογκάκια σας να δω τι κάνετε και ότι είστε καλά. Αυτά τα ολίγον "αγαπησιάρικα" από τον Απίκο, ψυχολογικά είμαι μια χαρά, την υγεία μας να έχουμε και καλή μου

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-89043216094381239492008-01-30T15:52:00.001+02:002008-01-30T16:43:10.852+02:00

Πίκος keeps walking,σιγά μην γλιτώνατε:)Μου συνέβη κάτι αρκετά επικίνδυνο τις προηγούμενες μέρες...Ένα από εκείνα τα περιστατικά που ακούμε στις ειδήσεις και πολλές φορές οδηγούν σε θάνατο ή βαρύ τραυματισμό και σχολιάζουμε "μα συμβαίνουν αυτά;". Αίτιο ο έντονος αέρας στην πόλη που μετακινούσε αντικείμενα δεξιά και αριστερά και σωτηρία μου λίγο χώμα που έπεσε στα μάτια μου και με σταμάτησε από

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-89283676840042326492008-01-27T23:54:00.000+02:002008-01-28T00:00:20.064+02:00

Μιας και αυτή είναι η τελευταία εβδομάδα πριν καταταχτώ στον ελληνικό στρατό, είπα να κάνω ένα ποστ για το μέγα θέμα των ημερών. Όχι κυρίες και κύριοι δεν είναι η κατάταξή μου στον ελληνικό στρατό το μέγα θέμα, ούτε υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο άγχος (σ.σ. god bless girlfriends) για τη "μεγάλη μέρα". Το ένοχο μυστικό που θα αποκαλυφθεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας είναι κάτι πολύ σημαντικότερο από

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-7606383836288355602008-01-09T09:57:00.001+02:002008-01-09T11:26:09.653+02:00

Πρέπει να το ομολογήσω, σήμερα ξύπνησα με διάθεση να σας κουφάνω λίγο. Το πρώτο ποστ του 2008 θα είναι προφανώς ένα που δεν περιμένατε -απευθύνομαι φυσικά στα άτομα που δεν με γνωρίζουν προσωπικά-. Παρακαλώ ο μαέστρος να χτυπήσει τα τύμπανα με ρυθμό γεμάτο σασπένς (σ.σ. με ενημερώνουν από το blogger ότι το μπάτζετ δεν επιτρέπει πολυτέλειες όπως μαέστρους... γκρρ... ας είναι). Χωρίς περαιτέρω

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-1270109018330545562007-12-28T18:03:00.000+02:002007-12-28T18:04:01.625+02:00

Αυτό το τραγουδάκι πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση:) Καλή Χρονιά σε όλους!Δεν ξέρω γιατί ένιωσα την ανάγκη να γράψω για το δικό μου 2007... Ίσως γιατί ήταν μια χρονιά γεμάτη διακυμάνσεις για την ψυχολογία και τη ζωή μου. Μια χρονιά που ξεκίνησε με ένα "σοκ" που τίναξε τον όποιο προγραμματισμό μου στον αέρα και με έφερε αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που δεν ήμουν έτοιμος να αντιμετωπίσω. Είναι

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-22716165772290546362007-12-16T22:51:00.000+02:002007-12-16T23:11:50.400+02:00

Φτάσαμε λοιπόν και στα Επινιανά που βρίσκονται σε ένα υψόμετρο σημαντικά μεγαλύτερο από το χωριό των Αγράφων με αποτέλεσμα η θέα των γύρω βουνών να είναι σαφώς καλύτερη και με περισσότερο ενδιαφέρον. Με το που μπήκαμε στον μοναδικό ξενώνα του χωριού, μάς υποδέχτηκε -πολύ εγκάρδια είναι η αλήθεια- η ιδιοκτήτρια, κερνώντας μας πίτα που έφτιαξε με τα χεράκια της. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε κανείς

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-90948751242880685662007-12-11T23:57:00.000+02:002007-12-11T12:08:04.747+02:00

Πείνα καταραμένη λοιπόν... δίπλα μου στο πίσω κάθισμα καθόταν ο Κώστας ή μήπως ο Γιάννης? Όποιος και να ήταν είχε αρκετό ψαχνό για να με συντηρήσει σε περίπτωση που τα πράγματα έφταναν στο απροχώρητο... Εκεί που είχαν αρχίσει να με πιάνουν τα στομαχικά-υπαρξιακά μου διλήμματα, για το αν ο Γιάννης είναι πιο τραγανός και αν ο Κώστας έχει περισσότερο ψαχνό (σ.σ. ο Νίκος καθόταν στο μπροστινό κάθισμα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-52204153748232740292007-11-24T10:15:00.000+02:002007-11-24T10:15:38.516+02:00

Τέτοιες πανέμορφες εικόνες ήταν πολύ "συνηθισμένες" σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής μέχρι το χωριό των Αγράφων. Η ελληνική φύση στα καλύτερα της, πραγματικά! Το αμάξι συνέχισε να ανεβαίνει αγκομαχώντας τους ανηφορικούς δρόμους και το αίσθημα της πείνας όλο και γινόταν εντονότερο. Περάσαμε στο δρόμο κάτι κατσίκες και προς στιγμήν σκέφτηκα να το γυρίσω σε "πρωτογόνος κυνηγάει την τροφή του mode".

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-74817231785879186992007-11-22T10:10:00.000+02:002007-11-22T10:09:34.303+02:00

Αφήνοντας πίσω μας το Καρπενήσι -και υπό μία έννοια τον πολιτισμό του ADSL και της καφετέριας- κατευθυνθήκαμε προς τον προορισμό μας με περίσσεια διάθεση και αρκετά καλούδια από το αρτοποιείο για να κάνουν την όλη εμπειρία ακόμα "χορταστικότερη". Σε κάποιο σημείο της διαδρομής μας πετύχαμε(σ.σ. μεταφορικά πάντα, δεν καρφωθήκαμε πάνω της με το αυτοκίνητο χα,χα,χα) επιτέλους την πολυπόθητη (ή

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-21254597706579011402007-11-20T23:34:00.000+02:002007-11-21T16:39:41.084+02:00

Το ταξίδι είχε κανονιστεί από καιρό. Εγώ, ο Νίκος, ο Γιάννης και ο Κώστας θα πηγαίναμε στα 'Αγραφα της Ευρυτανίας. Σε αυτό το σημείο θέλω να γραφτεί στα πρακτικά του μπλογκ ότι έχω καημό στη ζωή μου να πάω με τον κολλητό μου το Γιάννη μια φορά σε μέρος που βρίσκεται υψομετρικά στο επίπεδο της θάλασσας και όχι εκεί που τα τα αγριοκάτσικα κάνουν "vegeterian μπάρμπεκιου". Ο Κώστας και ο Γιάννης

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-46081732237874811342007-11-16T22:12:00.000+02:002007-11-16T21:31:05.991+02:00

Όλοι έχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας, καμία αντίρρηση. Χθες, όσο προχωρούσε η ελεγεία της μέρας μου, κάποιοι προσωπικοί προβληματισμοί επηρέασαν τον ψυχισμό μου. Δεν ήμουν στενοχωρημένος, απλά προβληματισμένος. Δεν έχει σημασία το πως και το γιατί, άλλωστε πολλές φορές το μυαλό μας, μάς παίζει παιχνίδια και μεγαλοποιούμε πράγματα και καταστάσεις που δεν αξίζουν τέτοιας προσοχής. Είναι ένα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-87749384222726460312007-11-11T00:53:00.000+02:002007-11-16T00:02:51.659+02:00

Είχε αρχίσει πια να ξημερώνει... Οδηγούσα όλο το βράδυ και όσο να ναι οι αντοχές μου δεν ήταν στα φόρτε τους. Το μπλογκοσυφερτό πίσω μου κοιμόταν μακάρια τον ύπνο του δικαίου και αυτό δεν βοηθούσε την κατάσταση... Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα για κάποιο λόγο άκουγα συνεχώς στο κεφάλι μου το κεντρικό θέμα της ταινίας Halloween("Η Νύχτα με τις μάσκες"). "Τι θα γίνει ρε DP?" ψιθύρισα, "...οδηγάω

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-9948323425713155642007-11-09T00:19:00.000+02:002007-11-09T00:19:34.409+02:00

Μια σύντομη περίληψη για να θυμούνται "οι παλιοί" και να μαθαίνουν "οι νέοι" πριν συνεχίσει το μπλογκολεωφορείο το ταξίδι του. H κεντρική ιδέα αυτής της σειράς κειμένων είναι ότι ο Πίκος Απίκος(σ.σ. στις υπηρεσίες σας) ναυλώνει και οδηγεί ένα λεωφορείο με σκοπό να πάει μια εκδρομή με όλα τα άτομα που αποτελούν τα λινκ του στη μπλογκόσφαιρα. Βασιζόμενος στο περιεχόμενο του μπλογκ του καθενός καθώς

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-34831675679205097342007-11-07T00:07:00.000+02:002007-11-07T00:08:13.188+02:00

Περνάμε πλέον στο δεύτερο μέρος αυτής της σινεφίλ εποποιίας που η "πρωτοτυπία" της θα προκαλέσει μεγάλους κλυδωνισμούς στο οικοδόμημα της μπλογκόσφαιρας για τους επόμενους μήνες (σ.σ. Μα τι λέω... ρε μπας και ήταν ληγμένος ο καφές που ήπια το πρωί...). Χωρίς άλλες καθυστερήσεις περνάω στην επόμενη τριάδα ταινιών με τις οποίες θα καταλήξει αυτό το ποστ και πιθανώς και οι αναγνώστες μου από την

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-42540766696266827292007-11-05T17:20:00.000+02:002007-11-07T09:53:25.583+02:00

Εν αναμονή του επόμενου κειμένου για το μπλογκολεωφορείο που ήδη έχω ξεκινήσει να γράφω και με αφορμή ένα ποστ της Δανάης για μια πρόσφατη κωμωδία είπα να σας προτείνω μερικές ταινίες του είδους που ποικίλουν στο χιούμορ τους. Αντί να αναφερθω σε ταινίες που ξέρουμε λίγο-πολύ όλοι, θα γράψω για ταινίες που μου αρέσουν προσωπικά και ταιριάζουν στη δική μου αίσθηση του χιούμορ. Στην πλειοψηφία

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-45284706218869840792007-11-01T11:17:00.000+02:002007-11-01T12:13:00.557+02:00

Μα τι γίνεται τελοσπάντων στο "Έκτακτο Παράρτημα" πιάσαμε αράχνες εδώ μέσα λέμε... Ο προηγούμενος μήνας υπήρξε μεταβατικός σε πολλά επίπεδα για τον πολυμήχανο άδονη της μπλογκόσφαιρας που λέγεται Πίκος Απίκος. Μοιραία το μπλόγκινγκ πήρε τον μπούλ- ινγκ αλλά δεν έχει καμία σημασία. Τώρα που κάποια πράγματα μπήκαν σε μια σειρά και υπάρχει ένα πιο συγκεκριμένο πλάνο μπορώ να αντεπιτεθώ στις

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-6526858447339375492007-10-23T12:35:00.000+03:002007-10-23T15:42:52.273+03:00

Κοιτάξτε δεν είναι και κανένα μυστικό , μου αρέσει το ποδόσφαιρο (σ.σ. αυτές οι πρωτοτυπίες θα με φάνε τον αρσενικό χα,χα,χα). Στο πλαίσιο αυτού του αρρενωπού βίτσιου μου το Σάββατο και η Κυριακή είναι "ιερές" μέρες. Κατά κάποιο τρόπο το Σάββατο είναι η μέρα του ξένου ποδοσφαίρου όπου χορταίνω με ποδοσφαιρικές παραστάσεις από τα αγαπημένα μου πρωταθλήματα της Αγγλίας και της Ισπανίας. Από την

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-61228460282657997312007-10-20T20:42:00.000+03:002007-10-20T19:58:52.923+03:00

Εν αναμονή του επόμενου ποστ του μπλογκολεωφορείου είπα να συνεχίσω το εδώ "ταξίδι μου" με κάτι πιο χαλαρό. Χθες που γύρισα από την Αθήνα στη Λαμία πήρα ταξί από το σταθμό του Λιανοκλαδείου για να έρθω στην κυρίως πόλη της Λαμίας. Στη διάρκεια της διαδρομής είχα ενα πολύ ενδιαφέρον διάλογο με τον ταξιτζή που με μετέφερε στον προορισμό μου. Εν συντομία πρόκειται για ένα άνθρωπο που αν και με

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-68086343708188084182007-10-07T00:00:00.000+03:002007-10-07T01:17:42.296+03:00

Μια ματιά στον καθρέφτη...Φτάσαμε λοιπόν και στο πεντηκοστό ποστ σε αυτό το αλλοπρόσαλλο μέρος της μπλογκόσφαιρας που λέγεται "Έκτακτο Παράρτημα". Ωραίο και στρογγυλό το νουμεράκι κι αν μη τι άλλο μια καλή αφορμή να κοιτάξω πως γιγαντώθηκε το μπλογκάκι μου από τα πρώτα δειλά του βήματα, στο σημερινό στέκι των 40+ επισκέψεων(εκτός κι αν τα παιξε το Google Analytics χα,χα,χα) τη μέρα.Όλα ξεκίνησαν

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-44514087770735611282007-10-03T12:45:00.000+03:002007-10-03T11:46:04.365+03:00

Αφήνοντας το εκλογικό κέντρο PJ junior kai PJ senior κατέβηκαν προς το κέντρο της πόλης να κάνουν το χαβαλέ τους, άλλωστε ήταν πολλή ωραία μέρα. Στο δρόμο περνώντας από κάποιο στενό είδαν ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι. Ο άντρας της παρέας καθόταν αραχτός και light με την ράχη του ακουμπισμένη ράθυμα στο στήριγμα της πλάτης, ενώ η κοπέλα καθόταν σκυμμένη με το κεφάλι της "κρυμμένο" ανάμεσα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-59610688638153395752007-09-28T21:24:00.000+03:002007-10-03T11:28:59.852+03:00

Είναι γνωστό ότι ο Πίκολο Τζόουνς(PJ) είναι ένας ατρόμητος, σούπερ σέξυ τυχοδιώκτης που έχει την ευχή και την κατάρα να μένει στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να κυνηγάει την περιπέτεια σε τόπους μακρινούς και εξωτικούς μιας και σε αυτή την χώρα η "περιπέτεια" γραπώνει τον κάθε πολίτη από τα γνωστά κι αγαπημένα της κάτω εύκρατης ζώνης των αντρών (σ.σ. είμαι σίγουρος ότι ο Ασκητής

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-30121486723947296102007-09-17T13:32:00.000+03:002007-09-17T15:41:53.871+03:00

Έχεις ποτέ την αίσθηση ότι δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου? Κοιτάζεσαι μερικά πρωϊνά στον καθρέφτη και βλέπεις έναν γνωστό τύπο αλλά δεν είσαι και τελείως σίγουρος. Ζεις, δουλεύεις, διαβάζεις, ερωτεύεσαι, τραγουδάς, παίζεις, ταξιδεύεις και τόσα άλλα κι όμως το νιώθεις βαθιά μέσα σου ότι δεν είσαι εσύ. Δεν συμβαίνει κάτι το συνταρακτικό ή το μη αναστρέψιμο αλλά κινείσαι σαν να χεις αυτόματο πιλότο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-46890665220795154362007-09-15T12:41:00.000+03:002007-09-15T13:34:06.001+03:00

Aν και αδικώ το προηγούμενο ποστ μου- που πιστεύω έχει πολλή μεγαλύτερη σημασία από αυτό εδώ - ήθελα να μοιραστώ κάτι μαζί σας:Αυτό είναι το σημερινό εξώφυλλό της αθλητικής εφημερίδας SPORTDAY.Στην ένθετη φωτογραφία (εκεί που γράφει "Μάγκες Αποτύχαμε") είναι το εξώφυλλο που είχε ετοιμάσει η εφημερίδα με βάση την κατάσταση στο ματς 3 λεπτά πριν το τέλος... Ήταν ένα εξώφυλλο ήττας, ένα εξώφυλλο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-46258818272715589062007-09-14T10:56:00.000+03:002007-09-14T11:57:28.744+03:00

Αν είστε τίποτα μηδενιστές κάφροι ή εντελώς "πορωμένοι" με κάποιο κόμμα επειδή τα συμφέροντά σας είναι εκεί σταματήστε να διαβάζετε τώρα... Δεν έχω καμία διάθεση να μπω σε αυτό το τριπάκι όπου όλοι τα μηδενίζουν και τα ισοπεδώνουν όλα. Ώρες ώρες μερικοί γράφουν ένα μπλογκ και μου φαίνεται νομίζουν ότι έπιασαν τον "πάπα από τα αρχ...". Στην διαδικασία της εύκολης κριτικής του καναπέ και των "

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-41389134246968482152007-09-13T11:00:00.001+03:002007-09-13T13:24:40.096+03:00

Αν είσαι ποδοσφαιρόφιλος ξέρεις καλά τι σημαίνει Champions League... είναι το ποδόσφαιρο στα καλύτερά του. Αν δεν είσαι ποδοσφαιρόφιλος δεν θα γίνεις με αυτό το ποστ:)Εδώ και μερικά χρόνια, τέτοια εποχή περίπου, ξεκινάει η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ποδοσφαίρου το Champions League(φέτος αρχίζει στις 18 Σεπτεμβρίου). Πάλι, ανά δύο εβδομάδες, η Τρίτη και η Τετάρτη το βράδυ είναι αφιερωμένες

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-28276527407140655302007-09-12T15:39:00.000+03:002007-09-12T18:13:34.196+03:00

Η σημερινή μέρα είχε τόσα πολλά πάνω και κάτω στη διάθεσή μου που αν δεν γράψω κάτι θα σκάσω...Στη ζωή μου έχω υπάρξει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ερωτευμένος μία φορά. Ήμουν αρκετά μικρότερος, άπειρος γενικά και μπορεί να πει κανείς ότι "έπεσα με τα μούτρα" που λένε. Η πλάκα του πράγματος είναι ότι με τη μοναδική γυναίκα που ερωτεύτηκα εντελώς δεν έκανα απολύτως τίποτα χα,χα,χα. Θυμάμαι μόλις είχα ανακαλύψει το

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-72115269017414935972007-09-09T23:59:00.000+03:002007-09-10T02:05:58.269+03:00

Είχε πια νυχτώσει… έριξα μια ματιά πίσω μου και είδα τους υπόλοιπους να κοιμούνται μακάριοι τον ύπνο του δικαίου. Ακόμα κι ο Decoding που ήταν τόσο αναστατωμένος πριν, ροχάλιζε εύθυμα στον ήχο του start up των Windows…Μόνο εγώ, ξύπνιος, οδηγούσα… Μόνος? Ε καλά, όχι και τελείως μόνος, ποτέ δεν είμαι τελείως μόνος… όσο ο Deadpoolite κάνει τα δικά του μέσα στο μυαλό μου. Είχε ώρα να με πρήξει και

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-16770493863936068732007-09-07T12:11:00.000+03:002007-09-07T22:14:27.871+03:00

Πως τα φέρνει η άτιμη η έμπνευση, μύριες όσες ιδέες στροβιλίζουν στο μυαλό σου για το τι θα γράψεις στο επόμενο κείμενο κι εκεί που λες θα γράψω αυτό “Μπαμ!” έρχεται η άτιμη η επικαιρότητα, σου ρίχνει μια γροθιά σαν άλλος Ρόκι Μπαλμπόα και η κυρά έμπνευση σε πάει αλλού… Όπως έχω δηλώσει επανειλλημένως στο μπλογκ “το ποδόσφαιρο έχει πολλή πλάκα” ακόμα και για κάποιον που δεν έχει ιδέα για τους

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-75658184374229112342007-09-06T18:32:00.000+03:002007-09-06T19:44:06.962+03:00

Για να το ξεκαθαρίσω δεν είμαι από εκείνους τους "Ελληνάρες" που τα ισοπεδώνουν όλα και όλους όταν η ομάδα μας δεν πάει καλά. Δεν έχω καμία πρόθεση να μηδενίσω κανένα παίχτη ή μέλος του τεχνικού επιτελείου της Εθνικής με αυτά που θα γράψω παρακάτω γιατί τους ευγνωμονώ απεριόριστα για αυτά που μου έχουν ήδη προσφέρει. Από την άλλη πλευρά όμως έχω κάθε πρόθεση να γελάσω και ως γνωστόν όταν θέλω να

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-25204067481600285092007-09-05T19:27:00.000+03:002007-09-05T20:37:16.813+03:00

Τρελό παιχνίδι και γέλιο με την αγαπημένη μου δίχρονη ανιψιά στη Δράμα… Φραπέ στο λιμανάκι της παραλίας Ραχών, καλαμπουρίζοντας με καλή συντροφιά… Βουτιές στη θάλασσα, παρέα με αγαπημένα πρόσωπα… Μια δόση ζόμπι μακελέματος παίζοντας Resident Evil μαζί με τον MOFO –3-… (ναι το μάτι είναι δικό του χα,χα,χα) Τάβλι μέχρι τελικής πτώσεως και καζούρα από το νικητή στο χαμένο…

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-34547004244385745422007-09-03T09:39:00.000+03:002007-09-03T10:28:13.936+03:00

Το γέλιο στο Υπουργικό Συμβούλιο είχε πλέον καταλαγιάσει και είχε έρθει η ώρα για τις “κρίσιμες αποφάσεις” . Αυτές που θα έδιναν σε όλη την κοινωνία την εντύπωση ότι το κράτος υπάρχει και δεν είναι μόνο ένα τέρας γραφειοκρατίας που ξεζουμίζει τους πολίτες χωρίς να ανταποδίδει τίποτα. Ο ΚΚ σφίχτηκε για μια ακόμη φορά σαν Jedi που χρησιμοποιεί τη “Δύναμη”(ή σαν κάποιον που πάσχει από extreme

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-43894219854027016522007-08-31T09:21:00.000+03:002007-08-31T12:34:53.095+03:00

Άπλετη σιωπή είχε πέσει στο Υπουργικό Συμβούλιο…. Οι υπουργοί έριχναν καχύποπτες ματιές ο ένας στον άλλο, κανείς δεν ήθελε να είναι ο πρώτος που θα έδινε αναφορά στον πρωθυπουργό…Σαν τον κακό μαθητή του τελευταίου θρανίου στο σχολείο, κρύβονταν ο ένας πίσω από τον άλλο να μην τους δει ο “καθηγητής”. Την βουβαμάρα της στιγμής διέκοψε το μελωδικό κουδούνισμα του φούξια τηλεφώνου της αίθουσας

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-72996174785386299362007-08-27T18:19:00.000+03:002007-08-28T20:29:53.811+03:00

Η χώρα μας καίγεται και η "κυβέρνηση" αποφασίζει με μηδενική αποφασιστικότητα και ισχυρό αίσθημα ανευθυνότητας να κάνει ένα "για τα μάτια του κόσμου" Υπουργικό Συμβούλιο. Για λόγους οικονομίας χώρου και χρόνου γράφω τα ονόματα των εμπλεκομένων με τα αρχικά τους, όλοι ξέρουμε ποιοι είναι άλλωστε... Ξεκινάμε...Στη μέση της νύχτας χτυπάει το τηλέφωνο του ΚΚ... Η φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-38306476417635726792007-08-26T23:41:00.000+03:002007-08-27T08:35:36.667+03:00

Η χώρα μου καίγεται και εγώ απλά βλέπω… Βλέπω τους δημοσιογράφους να βάλλουν κατά δικαίων και αδίκων… ‘Οψιμοι αστυνομικοί, δικαστές και ένορκοι όλοι μαζεμένοι σε ένα πάνελ… Τι εύκολο ρε συ να κάνεις κριτική και να το παίζεις “άνετος κι ωραίος” όταν δεν καίγεται το δικό σου σπίτι… Από την άλλη ακούγονται και αλήθειες μέσα στην οχλοβοή, αλλά χάνονται μέσα στη ματαιοδοξία των τηλεμετρήσεων

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-50980195371300653662007-08-24T10:26:00.000+03:002007-08-24T11:19:27.101+03:00

Την παραπάνω κουβέντα την είχε πει ένας από τους αγαπημένους μου καθηγητές την πρώτη εβδομάδα των σπουδών μου στο Πανεπιστήμιο στην Αγγλία. Ήθελε με τον τρόπο αυτό να μάς προετοιμάσει για την ποικιλομορφία του αντικειμένου σπουδών και να μας περάσει την πεποίθηση ότι ακόμα κι όταν θα συναντούσαμε εντελώς καινούρια και άγνωστα πράγματα στη διάρκεια των σπουδών, δεν θα έπρεπε να πανικοβληθούμε λόγω

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-13056926129708313982007-08-22T08:15:00.000+03:002007-08-24T11:56:14.276+03:00

Ήταν Κυριακή 19 Αυγούστου... Η φατρία του Πίκολο Τζόουνς είχε πακετάρει τα συμπραγκαλά της και ήταν έτοιμη να κατηφορίσει από τη δροσιά των βουνών της Ορεινής Ναυπακτίας στον Τροπικό του Λαμία(ναι αυτό είναι "του" Λαμία, κατά το "του" Καρκίνου, χα,χα,χα). Όλες οι αποσκευές ήταν πακεταρισμένες στο αυτοκίνητο και το μόνο που έμενε ήταν να βάλει μπρος το 'εξωτικό' Fiat Bravo του και να κατευθυνθούν

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-50343908949985070392007-08-20T16:42:00.000+03:002007-08-20T16:47:09.216+03:00

Για λόγους υγείας σας προειδοποιώ ότι το ποστ είναι διασκεδαστικό μεν, υπερβολικά μεγάλο σε έκταση δε, μιας και το έγραψα στο χέρι χθες και έχασα λίγο(σ.σ. εδώ γελάνε...) την αίσθηση του μέτρου.Παρακαλώ πριν αρχίσετε να διαβάζετε, να είστε ξεκούραστοι, καλά ενυδατωμένοι και να έχετε γράψει τη διαθήκη σας γιατί βρε αδερφε, κάπου προς την 600ή λέξη θα αρχίσετε να παραδίδετε πνεύμα είναι αναπόφευκτο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-90068582820393638212007-08-05T21:16:00.001+03:002007-08-06T09:27:13.472+03:00

Κυριακή βράδυ... Είμαι μόνος στο σπίτι και έχω ετοιμάσει λίγα πράγματα για την αυριανή αναχώρηση. Αύριο φεύγω για διακοπές. Άνοιξα τον υπολογιστή για τελευταία φορά και γράφοντας αυτές τις γραμμές σκέφτομαι πόσο απροσδόκητα άλλαξε ο προγραμματισμός της χρονιάς μου το Φεβρουάριο. Άραγε μου βγήκε σε καλό ή κακό... Η απάντηση είναι πιο πολύπλοκη από όσο φαντάζεται κανείς. Δεν θα μιλήσω ειδικά, δεν

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-87037993997702602182007-08-03T10:44:00.000+03:002007-08-03T10:55:11.908+03:00

Καθώς συνέχιζα το δρόμο μου για τον επόμενο σταθμό της περιοδείας, τον Decoding, κοίταξα μια στιγμή στον πλάγιο δεξιό καθρέφτη και είδα μια μασκοφορεμένη φατσούλα να μου βγάζει τη γλώσσα. Πάτησα το φρένο με μανία ξαφνιασμένος από τον απροσδόκητο επισκέπτη... Το λεωφορείο σταμάτησε μετά από λίγα μέτρα και από τα πίσω καθίσματα ακούστηκε ένας γδούπος. Γύρισα και είδα την Armia και τη Danah, τη μία

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-81923115424114623922007-07-30T19:20:00.000+03:002007-07-30T21:26:47.854+03:00

Αν είσαι άντρας όπως ο γραφών σου έχει συμβεί... Δεν υπάρχει περίπτωση.... Είτε με αμόρε, είτε με φίλη, είτε με συγγενή θηλυκού γένους, κάποια στιγμή (αν είσαι τυχερός μόνο μία, αλλά κακά τα ψέματα για τους περισσότερους από εμάς η πρόκληση αυτή έχει υπάρξει επαναλαμβανόμενη...). Για τι πράγμα μιλάω? Μα φυσικά για τις αποφράδες εκείνες στιγμές που σαν άντρας συνοδεύεις μια κυρία σε ένα κατάστημα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-46638411330611375232007-07-25T08:36:00.000+03:002007-07-27T17:02:52.698+03:00

Το ταξίδι συνεχιζόταν κανονικά προς τον επόμενο σταθμό όπου θα επιβιβαζόταν η δεσποινίς danah (ω τι gentleman που είμαι χα,χα,χα). Κατά τη διάρκεια της διαδρομής έριχνα κλεφτές ματιές στην Armia που καθόταν στις πίσω θέσεις βλέποντας μια ταινία στο φορητό της DVD Player. Είναι αλήθεια πως μια σχετική ανασφάλεια την είχα, αφού ενδόμυχα σκεφτόμουν ότι θα φάω κανένα ροζ στιλετάκι πισώπλατα αν

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-33087599722720172012007-07-25T08:22:00.000+03:002007-08-05T22:20:54.555+03:00

Με αφορμή την πρόσκληση/πρόκληση του Σπιτόγατου να σκαρφιστώ μια ιστορία κοιτώντας την παραπάνω εικόνα , έκατσα και έγραψα το ακόλουθο κείμενο: Η χθεσινή νύχτα ήταν αρκετά έντονη, εγώ , οι φίλοι, η κοπελιά που φλέρταρα όλο το βράδυ, συνένοχοι στην τρέλα της βραδιάς. Κάτι η δυνατή μουσική, κάτι το λίγο αλκοόλ παραπάνω καταλήξαμε όλοι τεζαρισμένοι πάνω στα κρεβάτια μας στο ξενοδοχείο. Τι έγινε

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-60084265732768046952007-07-20T11:10:00.000+03:002007-07-27T17:01:59.368+03:00

Άλλοι κάνουν επέτειο στα 100 ποστ, άλλοι στον 1 χρονο μπλογκαρίσματος... Επειδή ούτε το ένα όριο βλέπω να πιάνω ούτε το άλλο είπα να γράψω κάτι για τα άτομα που έχουν μπει στην λίστα επικηρυγμένων μου(αυτό θα πει να εκτιμάς τον άλλο και να του το λες ευθέως χα,χα,χα) και διαβάζω τακτικά τα μπλόγκ τους. Έτσι σαν ένα κεφάτο αφιέρωμα σε ανθρώπους που έχουν κάτι να πουν και προφανώς έχουν και μια

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-83478538605921708992007-07-11T02:00:00.000+03:002007-07-11T01:58:21.326+03:00

Κάθε πρωί (ή δεύτερο πρωί) η ίδια ιστορία χρόνια τώρα. Εγώ, ο καθρέφτης του μπάνιου, το ξυράφι, ο αφρός ξυρίσματος και χίλιοι δυο άλλοι κομπάρσοι στο μελό του πρωινού ξυρίσματος. "Πω, ρε πούστη μου πάλι ξύρισμα ..." ξεφυσάω βαριεστημένα. Αναπολώ για μια στιγμή το πως ξεκίνησαν όλα, όταν στα 16-17 (μπορεί και νωρίτερα) άρχισαν τα πρώτα γένια να αχνοφαίνονται στο ανάγλυφο του προσώπου μου. Λίγο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-41637794158116678292007-07-11T01:56:00.000+03:002007-07-11T01:56:02.341+03:00

Σαν χθες μου φαίνεται που κατέβηκα στην Αθήνα στην οδό Σόλωνος και γύριζα στα διάφορα καταστήματα ψάχνοντας για το λάπτοπ που τόσο χρειαζόμουν για τις σπουδές μου στην Αγγλία. Είχα στο μυαλό μου κάποιες προϋποθέσεις για το ποιες ήθελα να είναι οι δυνατότητές του και έκανα μαζί με τον αγαπημένο θείο μου Ηλία μια εκτεταμένη έρευνα αγοράς. Οι επιλογές τότε (το 2000 αν δεν κάνω λάθος μπορεί και

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-34555593324917867972007-07-05T00:01:00.000+03:002007-07-05T00:01:24.108+03:00

Η ζέστη στo Ωραιόκαστρο Σίτι ήταν αφόρητη και η ατμόσφαιρα αποπνικτική από τις "εξατμίσεις" (σ.σ. κοινώς κλα... άντε μην το πω,χα,χα,χα) των υπεράριθμων κοπαδιών από γελάδια και βίσσωνες που κυκλοφορούσαν αμέριμνα στους δρόμους της πόλης. Ένα ταλαιπωρημένο τσούρμο από ζώα και γελαδάρηδες προχωρούσαν σημειωτόν κάτω από τον καυτό ήλιο, βλαστημώντας την τύχη τους... Παρά την οργή της στιγμής και το

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-71391205899650891552007-07-04T10:17:00.000+03:002007-07-04T00:59:15.020+03:00

Η ιδέα για αυτή την σύντομη ιστορία μου δόθηκε πριν από μερικές εβδομάδες όταν από τα σαρκώδη χείλη της παρουσιάστριας του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων στο κανάλι ΑLTER εκστομίστηκε η λέξη “πιστολέρο”, αναφερόμενη σε ένα περιστατικό στο Ωραιόκαστρο όπου ένας υψηλόβαθμος αστυνομικός - σε περιοχή εκτός της δικαιοδοσίας του – έβγαλε πιστόλι και πυροβόλησε στο πόδι πολίτη μετά από αψιμαχία των

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-62971387340605632582007-06-29T10:19:00.000+03:002007-06-29T11:09:54.986+03:00

Το επόμενο πρωί ξύπνησα απότομα από τις φωνές που άκουσα κάποια μέτρα μακριά μου. Άλλαξα πλευρό και προσπάθησα να συνεχίσω τον ύπνο μου αλλά μάταια… το έντονο βουητό ενός αόρατου - σε εμένα - όχλου, συνέχισε να γαργαλάει τα αυτιά μου, επίμονα και ενοχλητικά.Σαν ένα κουνούπι που περιτριγυρίζει το αυτί κάποιου, έτσι για να σπάσει πλάκα, πριν τσιμπήσει το άμοιρο θύμα του στο πιο σπαστικό σημείο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-78591932227127118642007-06-27T08:41:00.000+03:002007-06-27T10:17:02.941+03:00

Τo Παιχνίδι Ο Πίκος Απίκος πρέπει να επιβιώσει από μία βόλτα στο κέντρο της Λαμίας με την ζέστη να έχει χτυπήσει κόκκινο. Βασικοί στόχοι του παιχνιδιού αποτελούν κάποια λίγα ψώνια σε φαγώσιμα πριν φτάσει η ώρα 12 + και “λαλήσει” τελείως ο κεντρικός χαρακτήρας από το επερχόμενο σαραντατριάρι στη θερμοκρασία, καθώς και η συγκέντρωση τουλάχιστον 100 πόντων συνολικά. Λατρεύω τις προκλήσεις...

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-52066912493180425702007-06-21T11:38:00.000+03:002007-06-21T12:43:39.187+03:00

Μετά από λίγα λεπτά αναμονής, στην αίθουσα συνεντεύξεων μπήκε ένας άντρας νέος γύρω στα 25, με φακίδες στο πρόσωπο και ατημέλητο μαλλί σαν μέλος των Oasis. Από το ρολόι του σε σχήμα άρπας και το T-shirt με στάμπα "POP MUSIC" υπέθεσα ότι ήταν ο Απόλλωνας. Ο τύπος ξάπλωσε στον καναπέ απέναντί μου και η συνεδρία μας ξεκίνησε...Κάτι τέτοιο περίμενα εμφανισιακά για το συγκεκριμένο θεό, κι αντί για

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-55612546105670303192007-06-20T11:00:00.000+03:002007-06-20T13:28:41.539+03:00

Η σχέση μου με τη μουσική είναι μάλλον ιδιόρρυθμη. Έχω κάποιες μπάντες και τραγουδιστές –κυρίως ξένους- που ακολουθώ τη δουλειά τους χρόνια τώρα και από εκεί και πέρα ακούω ότι υποπέσει στην αντίληψή μου και για τον άλφα ή βήτα λόγο μου αρέσει. Συνήθως αυτή η δεύτερη κατηγορία ακουσμάτων περιλαμβάνει τραγούδια που τα ακούω μια φορά, περνάνε μερικές μέρες χωρίς να τα σκεφτώ καθόλου και μετά -

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-85300310560615486862007-06-18T10:58:00.000+03:002007-06-18T11:04:34.721+03:00

Η μέρα ξεκίνησε τόσο καλά… Πρωινό ξύπνημα, καφεδάκι, ξύρισμα, ντους και βουρ για το αυτοκίνητο με προορισμό το γνωστό παραθαλάσσιο μέρος που έχει γίνει το καταφύγιό μου τα τελευταία χρόνια.Η μέρα ξεκίνησε σαν ταινία της Ντίσνεϋ, με ωραίο καιρό και παιχνιδιάρικη διάθεσηΤο Σάββατο προβλεπόταν ιδιαίτερα θερμό και στο μυαλό μου στροβίλιζε συνέχεια η προοπτική του πρώτου μου καλοκαιρινού μπάνιου.

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-36602114181994830972007-06-14T09:38:00.000+03:002007-06-14T09:49:50.781+03:00

Την επόμενη μέρα ξύπνησα αρκετά πιασμένος. Όλο το κορμί μου είχε γίνει σαν καλλιτεχνικό Σίγμα. "Το ξερα θα πιαστώ γμτ μου" μουρμούρισα. "Τέλοσπαντων... να είχα ένα φραπέ τούλάχιστον να ανοίξει το μάτι μου, θα παλευόταν η κατάσταση" συμπλήρωσα. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα κάποιον ή κάτι να μου σκουντάει το πόδι, κοιτάζω κάτω και τι να δω τον παπα Στρουμφ! Φρικαρισμένος υποχώρησα παραληρώντας "Δεν θα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-68549929399363766462007-06-11T09:38:00.000+03:002007-06-12T10:26:31.514+03:00

Πριν από λίγες μέρες είχε ξεσκιστεί ο καιρός να βρέχει. Αγανακτισμένος κι εγώ, - όπως και τόσοι άλλοι φαντάζομαι ανά την επικράτεια - βγήκα στο μπαλκόνι του διαμερίσματός μου, σήκωσα τα χέρια μου στον ουρανό και αναφώνησα “Είπαν στο γέρο να χέσ… και αυτός ξεκωλώθηκε…μα τι καιρός είναι αυτός γαμηθ… να βρέχει”.Δεν ήταν κατάσταση αυτή...Μπήκε καλοκαίρι και εν τούτοις ξεσκίστηκε να βρέχει...είπα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-52920369892124017722007-06-08T11:46:00.000+03:002007-06-12T11:09:58.469+03:00

Πριν από αρκετά βράδια δεν μου κόλλαγε ύπνος με τίποτα... Κάτι η ξαφνική ζέστη, κάτι που κοιμήθηκα λίγο παραπάνω το μεσημέρι, τα βλέφαρα μου αντιστέκονταν σθεναρά στην προοπτική του ύπνου. Απελπισμένος είπα να το τολμήσω και να ανοίξω την τηλεόραση, να χαζέψω λίγο μπας και μαστουρώσω με το πολύ ζάπινγκ και πέσω ξερός (τι ρομαντικό…). Με πλήρη συναίσθηση της επικινδυνότητας του εγχειρήματος για τα

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-49813076449655389682007-06-05T16:59:00.000+03:002007-08-24T11:59:13.000+03:00

Πριν από κάποιους μήνες, το Μάρτιο συγκεκριμένα, έγραψα το παρακάτω κείμενοhttp://typingontherun.blogspot.com/2007_03_01_archive.html.Ήταν ένα από τα πρώτα κείμενα αυτής της φρουτοπικής μπλογκογωνιάς όταν ακόμα όλα ήταν πολύ φρέσκα και καινούρια. Πραγματικά δεν νομίζω να έχω διασκεδάσει περισσότερο γράφοντας κείμενο και η όλη συγγραφική απόπειρα δεν πήρε πάρα πολύ ώρα γιατί όλα μου έρχονταν πολύ

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-56181466799655444762007-06-02T11:13:00.000+03:002007-06-12T10:37:17.813+03:00

Κάτι που πήρε το μάτι μου τον Μητσοτάκη στην τηλεόραση τις προάλλες, κάτι που η Λίβερπουλ έκανε τις ευκαιρίες στον αγώνα με τη Μίλαν και η δεύτερη έβαζε τα γκολ, κάτι που οι πλανήτες βρίσκονται στη σωστή θέση, είπα να γράψω για το χρονικό της γκαντεμιάς όπως το έζησα στην προσωπική μου ζωή μέσα από 3 χαρακτηριστικές ιστορίες-ντοκουμεντα(εγώ και ο Παπαχελάς χρησιμοποιούμε πλέον αυτή τη λέξη χα,

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-13160613335312792592007-05-30T09:06:00.000+03:002007-06-12T10:37:17.813+03:00

Περίεργο πράγμα οι συγκυρίες στη ζωή. Αλλού περιμένεις να βρίσκεσαι μια δεδομένη περίοδο κι αλλού ο δρόμος σε φέρνει… Έτσι κι εγώ βρίσκομαι αυτή τη χρονική περίοδο, λόγω κάποιας απρόοπτης εξέλιξης, κοντά στους γονείς μου. Δεν παραπονιέμαι, τους πετυχαίνω σε μια πιο χαλαρή περίοδο της ζωής τους, ειδικά τον πατέρα μου, και απολαμβάνω αδηφάγα τις μικρές καθημερινές στιγμές που στερηθήκαμε στο

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-55995042759691030892007-05-21T13:00:00.000+03:002007-06-12T10:37:17.814+03:00

Δίπλα στην είσοδο της πολυκατοικίας που μένω έχει ένα DVD Club. Αναπόφευκτο είναι τόσες και τόσες φορές να διαβώ το κατώφλι του και να μπω μέσα. Και καλά αν υπάρχει κάποια ταινία που περιμένεις ή που γνωρίζεις έχει καλώς. Πολλές φορές όμως παρατηρώ με απλανές βλέμμα (αυτό θα πει ποιητική διάθεση της πλάκας θα μπορούσε πάντως να είναι και χειρότερα τα πράγματα, αν το βλέμμα ήταν αλλήθωρο ας

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-15247161567218245132007-05-15T17:50:00.000+03:002007-06-12T11:09:58.469+03:00

Την προτροπή "Βάστα" (σ.σ. έναν καθαρά ρουμελιώτικο ιδίωματισμό σας διαβεβαιώ, χα,χα,χα) την είχα χρησιμοποιήσει δύο φορές ως τώρα στη ζωή μου. Η πρώτη φορά ήταν σε κάποια Ολυμπιάδα που παρακολουθούσα τον Πύρρο Δήμα να αγκομαχάει για να σηκώσει στα μπράτσα του την μπάρα με τα βάρη και μαζί τους και την Ελλάδα (σ.σ. καλό είναι να χαιρόμαστε που και που σε αυτή τη χώρα δε νομίζετε...). Έβλεπα τον

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-11732827267650619162007-05-11T17:10:00.000+03:002007-06-12T11:09:58.469+03:00

Εντάξει εντάξει όλοι μένουμε στην Ελλάδα με όλη την παλαβιά που συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Παρόλαυτα οι περισσότεροι από εμάς έχουμε, δυστυχώς, τη νοοτροπία ότι "ε, Ελλάδα είναι εδώ συμβαίνουν αυτά". Άντε μετά αυτή η έρημη η χώρα να πάει μπροστά με πολίτες παραδομένους στη μοίρα τους. Τέλοσπαντων... Ξέφυγα από το θέμα...Αυτό το αρθράκι βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό που με έκανε να νιώσω

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2580661325164974451.post-71717809058272767382007-05-10T19:48:00.000+03:002007-06-12T11:09:58.469+03:00

Μια βόλτα στο περίπτερο θα σας πείσει. Οι Έλληνες διαβάζουν πολύ ρε παιδί μου. Δεν μπορεί να ερμηνευτεί αλλιώς το γεγονός ότι με ένα τυχαίο πέρασμα από το περίπτερο της γειτονιάς έρχεσαι αντιμέτωπος με τόσα εξώφυλλα εφημερίδων και περιοδικών. Όλα αυτά τα έντυπα που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στα ράφια των περιπτέρων με τον ένα ή άλλο τρόπο επιβιώνουν και τα βρίσκουμε μπροστά μας φάτσα- κάρτα σε

Πίκος Απίκοςhttp://www.blogger.com/profile/05401056558637120643noreply@blogger.com2